مشکلات ريوی بعد از آسیب های مغزی

متخصص مغز و اعصاب: صدمه مغزي شديد ممکن است سبب مشکلاتي در تنفس، سرفه و بلع شود. اگر فرد نتواند از رختخواب بند شود و يا نفس خيلي عميق بکشد ممکن است نتواند سرفه کند و مايع چسبنده (مولوس چسبنده اي که بطور غير عادي و به مقدار زيادي از سيستم تنفسي ترشح شود) را از گلو و ريه اش بيرون بياورد.

اگر اين مايع در ريه هاي فرد افزايش يابد سبب انسداد حرکت هوا هم در داخل و هم در خارج ريه ميشود و در اين صورت فرد بسيار ضعيف نفس ميکشد. اين شرايط ذات الريه ناميده ميشود ذات الريه بيماري بسيار خطرناکي است که با مراقبت هاي پزشکي فوري نياز  دارد.

حرکت دادن بيمار به خارج از رختخواب، تحريک تنفس و سرفه کردن کمک او خواهد کرد صاف نشستن بيمار روي صندلي به تنفس عميق و خروج مايعات از شش هايش کمک خواهد کرد. صاف نشستن و يا خارج شدن از رختخواب به سرفه کردن آسانتر نيز کمک ميکند. سرفه کردن باعث خروج مايعات از ريه نفس کشيدن اسان تر فرد و کاهش خطر ابتلا فرد به ذات الريه ميشود.

 مشکلات مربوط به خوردن و آشاميدن

تمام مردم براي زنده ماندن بايد آب و غذا به بدنشان برسد. يک فرد صدمه مغزي شده ممکن است آب و غذاي اضافي نياز داشته باشد چون بدنش به منظور حفظ سلامت تلاش بيشتري مي کند. اگر غذاي کافي به او نرسد، وزنش کم ميشود. ممکن است او به دليل اختلال در بلع و يا خستگي و ضعف عضلاني نتواند بخورد و در نتيجه غذاي کافي به بدنش نرسد.

همچنين ممکن است او در نوشيدن آب به صورت صحيح مشکلاتي داشته باشد. آبي که به طور صحيح نوشيده نشود ميتواند وارد ريه ها شود و عفونت (ذات الريه) ايجاد کند. مشکلات ديگري که همچنين در صورت عدم رسيدن آب کافي به بدن ممکن است به وجود بيايد شامل: ضعف و گيجي و بالا رفتن احتمال عفونت کليه و شانه ها ميباشد. بر اثر کمبود آب لبها و زبان خشک خواهند شد و پوست نرم و چروک خورده به نظر خواهد رسيد.

کسي که صدمه اش آن قدر شديد است که نمي تواند به طور صحيح ببلعد ممکن است به دريافت آب و غذا به وسيله لول هائي که به درون معده فرد هدايت شده است نياز داشته باشد. بعضي از افراد صدمه ديده تنها براي چند هفته به تغذيه شدن از طريق لوله ها نياز دارد. در اين اشخاص لوله غذا دهنده از بيني فرد مي گذرد و سپس به سمت پايين و حلق و بعد درون يک لوله عضلاني (مري) که از سمت دهان به پايين و معده است، مي رود.

با اين حال بعد از يک دوره زماني استفاده از اين لوله ها ممکن است مشکلاتي در بيني و حلق به وجود بيايد. زمانيکه مشکلات بلع بيشتر از چند هفته طول بکشد يک لوله خاص به پوست شکم فرو برده ميشود و سپس به صورت مستقيم تا معده يا روده کوچک هدايت ميشود. البته تنها يک پزشک آموزش ديده ميتواند اين لوله را قرار بدهد.

در هر دو نوع اين لوله ها بايد از غذاهاي خاص مايعي استفاده شود. مقدار مناسبي از آب ابتدا بايد جوشيده و سپس سرد شود. و بعد از آن با غذاي مايع ترکيب شود و هر روز بايد مقدار معيني از آب و غذا به فرد داده شود.

فرد به وسيله «لوله معده اي» به مدت طولاني مدت غذا دهي شود. اين لوله از لاستيک ساخته شده است که بايد هر چند ماه يک بار با يک لوله جديد تعويض شود. بعضي از لوله ها در بالاي خود بالون کوچکي دارند که با مقدار کمي هوا پر شده است و اين بالون به نگهداري وضعيت مناسب آن و جلوگيري از لغزش آن به خارج شکم کمک ميکند. افراد خانواده ميتوانند در زمينه هاي مربوط به دادن آب و غذا به وسيله لوله به فرد و مراقبت از پوست اطراف لوله و دوباره قرار دادن لوله درم عده به طور صحيح در صورتيکه لوله از معده بيرون بيايد آموزش داده شوند.

مطالب پیشنهادی:  عوارض روانی و بهداشت روانی صرع

بعضي اوقات لوله به وسيله غذاي خشک يا مايعات معده مسدود خواهد شد. در اين صورت نياز خواهد بود آبي را که جوشيده و سرد شده است را به لوله وارد کنيم تا مواد مسدود کننده لوله نرم شوند. بطري هاي آب کربنات يا نوشيدني هاي کربن دار مثل gingeral, Cola همچنين ميتوانند براي برطرف کردن ترمز عضلاني استفاده شوند.

 مشکلات مربوط به کنترل ادرار و مدفوع

ادرار و مدفوع هر روز در بدن تشکيل مي شوند و در قسمت هاي تو خالي بدن انباشته ميشوند (مثانه براي ادرار و روده براي مدفوع) بچه ها ياد مي گيرند خود را تا زمانيکه به يک جاي خلوت مثل توالت يا توالت عمومي برسانند، کنترل کنند. متاسفانه، شخص صدمه ديده ممکن است انواعي از مشکلات مربوط به دفع و کنترل توانايي نگهداري ادرار و مدفوع خود را نشان دهد. در زير مثال هائي آورده شده است.

در افرادي که دچار صدمه مغزي شديد ميشوند اغلب ماهيچه هاي صاف ديواره روده و مثانه فرد ادرار و مدفوع را دفع نميکنند. افزايش ادرار و مدفوع در بدن ميتواند سبب بيماري شديد شود. و در چنين شرايطي ممکن است فرد به يک لوله (گيرنده) در مثانه خود نياز داشته باشد تا به او در دفع ادرار کمک کند و يا به طور منظم به استفاده از شياف رکتال يا درون فرستي نياز داشته باشد تا روده مدفوع را دفع کند. همچنين پرستار يا پزشک ميتواند شيوه هاي مختلف کمک به شخص براي خروج ادرار يا مدفوع را به اعضاي خانواده آموزش دهند. اعضاي خانواده شخصي که از فرد دچار صدمه مغزي شديد مراقبت ميکنند بايد مطمئن شود که چندين مرتبه فرد در روز ادرار و حداقل يکبار مدفوع خود را دفع کردهاست.

فرد دچار صدمه مغزي شديد ممکن است هوشيار باشد اما به دليل نداشتن حس پر بودن مثانه و روده اش نداند که به استفاده از توالت نياز دارد. اين فرد ممکن است دارو يا شياف يا درون فرستي براي کمک به دفع مدفوع خود نياز داشته باشد و يا براي گرفتن ادرار و مدفوعش به کهنه بچه نياز داشته باشد.

در افراد ديگر ماهيچه هاي مثانه و روده توانايي درست کار کردن را ندارند بنابراين افراد خودشان را کثيف مي کنند چون زمانيکه دفع آماده اتفاق افتادن است را احساس نميکنند. بنابراين آنها چه احساس نياز کنند و چه نکنند هر چند ساعت يک بار به استفاده از توالت نياز خواهند داشت. يک برنامه منظم استفاده ازتوالت در يک زمان مشخص هر روزه ممکن است به باز آموزي عضلات روده و مثانه فرد کمک کند.

صدمه مغزي گاهي اوقات سبب از دست رفتن آگاهي فرد دراستفاده از توالت به عنوان مکان هاي مورد انتظار مي رود به اين معني که او ممکن است ديگر وسايل يا جاهاي خانه را براي مکان توالت در نظر بگيرد. اين فرد بايد هر چند ساعت يک بار به توالت برده شود تا به باز آموزي برنامه استفاده تنها از توالت يا توالت عمومي به عنوان مکاني براي تخليه ادرار و مدفوع کمک شود.

مطالب پیشنهادی:  بهترین متخصص مغز و اعصاب

گاهي اوقات فرد خيلي خسته است اما حس مطلوب براي دفع ادرار و مدفوعش به طريقي قابل قبول را دارد اما در آن هنگام فرد نمي تواند خودش را به توالت برساند چون حرکت دست ها و پاهايش براي او مشکل است در اين صورت فرد به کمک شخص ديگري به منظور رساندن وي به توالت در آن زمان نياز خواهد داشت.

تشکيل استخوان اضافي

در بعضي از افراد پس از صدمه مغزي بدن شروع به ساختن تکه هاي استخوان در مکان هائي که به طور طبيعي در آنجا استخوان وجود ندارد ميکند. اغلب اين استخوان هاي اضافي در اطراف مفاصل هيپ، زانو، شانه يا آرنج شکل مي گيرند.

هنگامي که اين استخوان هاي جديد شروع به تشکيل شدن ميکنند در اطراف مفاصلي که استخوان در حال شکل گيري است التهاب به قرمزي و گرما ديده ميشود. در اين صورت اغلب فرد احساس درد ميکنند و سعي ميکند مفاصل درگير شده را تکان دهد. اين تشکيل اضافي استخوان ميتواند سبب ناتواني و درد بزرگي در فرد شود. فرد ممکن است نتواند راه برود يا دستها و پاهايش را تکان دهد چون استخوان هاي اضافي از حرکت دستها و پاهايش جلوگيري ميکند.

داروهاي خاصي بعضي اوقات براي جلوگيري از تشکيل اين استخوان هاي اضافي استفاده ميشود. به فرد صدمه ديده همچنين بايد در جهت تمرينات حرکت مفاصل ديگرش تا حد امکان کمک شود.

شخصي که اين مشکلات را دارد اغلباً نياز به داروهاي ضد درد خواهد داشت، مخصوصاً زمانيکه استخوان ها شروع به شکل گيري ميکنند و التهاب و گرما در مفاصل وجود دارد، همچنين پزشک براي برقرار سلامت و امنيت شخص صدمه مغزي بايد سفارش هائي در مورد داروهاي ضد درد به او دهد.

 

مشکلاتي درم ورد سفتي يا خشکي عضلات و وضعيت هايي که عضو در آن دردناک ميشود و حرکات تکانه اي يا ناگهاني.

خيلي اوقات پس از يک صدمه مغزي شديد فرد ممکن است توانايي کنترل حرکات دستها يا پاهايش را از دست بدهد. بعضي از عضلات ممکن است سفت و سخت شوند، که اين سبب عدم تعادل بين نيروي وارد شده به مفاصل اعضاي فرد ميشود، در نتيجه پاها و دستهاي فرد ممکن است، وضعيت هاي غير طبيعي و غير راحت کشيده شوند. در اندام تحتاني پا ممکن است به دليل سفتي عضلات پشت ساق در مچ پا به سمت پايين کشيده شود . بعضي اوقات زانو ها و لگن ها به دليل سفتي عضلات در يک وضعيت نا صاف قرار مي گيرند و بعضي اوقات هم آنها به سمت خارج از خط صاف کشيده ميشوند. بنابراين فرد نمي تواند مفصل اش را صاف کند. سفتي يا کاهش کنترل روي عضلات پا ميتواند مشکلات زيادي براي فرد در راه رفتن و يا حتي نشستن راحت روي صندلي به وجود بياورد. فرد کمک کننده هم ممکن است مشکلات زيادي در کمک به تحرک فرد صدمه ديده از رختخواب به صندلي داشته باشد چون پاهاي فرد ميتواند روي کف اتاق صاف باشد.

در بعضي افراد ممکن است انگشتان و مچ در يک وضعيت نا صاف قرار بگيرند و بازو و دست به صورت سفت نسبت به قفسه سينه نگهداشته شوند. اين وضعيت هاي غير عادي سختي هايي براي تميز کردن پوست بازو، قفسه سينه و دست به وجود بياورد زيرا عضلات آن قدر بر خلاف همديگر کشيده ميشوند که امکان حرکت اعضاي بدن به صورت جداگانه وجود ندارد.

مطالب پیشنهادی:  چه عواملی باعث تشنج در سنین بالا می شود؟

توصيه هاي زير ممکن است سبب کاهش اين مشکلات شود:

. حرکت دستها و پاهاي فرد حداقل 2 بار در روز و در حاليکه سعي ميشود فرد عضلاتش را در حالت relax قرار بدهد  مفاصلش را حرکت بدهد.

استفاده از بالش و پتو به صورتيکه فرد را در وضعيتي قرار دهد که ميزان فشار روي قسمت هاي بدنش کاهش يابد. اين به کاهش ايجاد زخم بستر نيز کمک خواهد کرد.

. استفاده از Splint براي حفظ اندام فرد در يک وضعيت بهتر. براي داشتن دستور العمل هاي اضافي در زمينه ساختن Splint به راهنماي سازمان جهاني بهداشت مراجعه کنيد که آموزشي براي کل اعضاي جامعه که داراي ناتواني هستند ميباشد و همچنين در بسته آموزشي 13 و براي اعضاي خانواده اي که مشکلات حرکتي دارند.

بعضي از اوقات پزشک به استفاده از داروها براي آرامش عضلات نياز خواهد داشت. اما دارو ها هميشه نمي تواند مشکل را کاهش بدهند و ممکن است به جراحي براي طولاني کردن يا برداشتن (برش) عضلات سخت شده نياز داشته باشند.

فردي که دچار صدمه مغزي ميشود ممکن است حرکات تکان دهنده و ناگهاني غير قابل کنترلي در دستها و پاهايش داشته باشد. (فرد در هنگام رخ دادن اين حرکات کاملاً آگاه است بنابراين اين حرکات تشنج نمي باشد) البته فرد معمولاً در هنگام استراحت اين حرکات را ندارد. اين حرکات در زمان تلاش فرد براي انجام حرکات جدي مثل راه رفتن يا انجام يک کار از طريق دستهايش شروع مي شوند.

تاکنون هيچ داروئي وجود ندارد که بتواند اين مشکلات را زمانيکه فرد دچار صدمه مغزي ميشود رفع کند. به فرد بايد کمک شود تا ياد بگيرد حرکات فعاليتش را به نحوي انجام دهد که کمترين تکان و حرکت ناگهاني ممکن را براي وي داشته باشد.

به عنوان مثال وقتي که فرد کارهايش را در وضعيت نشسته انجام ميدهد نسبت به وقتي که ايستاده است حرکات تکانه اي کمتري دارد. بعضي از افراد ممکن است به استفاده از وسايلي مثل عصا يا يک وسيله حرکتي يا brance نياز داشته باشند تا به حفظ تعادل آنها عليرغم اينکه حرکات تکانه اي و ناگهاني دارند کمک کند.

مشکلات مربوط روابط اجتماعی

بعضي از افراد پس از صدمه مغزي به راحتي عصباني، نا آرام و يا هيجان زده ميشوند يا به شيوه هاي غير قابل قبول از لحاظ اجتماعي رفتار ميکنند فرد ممکن است ناسزا بگويد يا به شدت جيغ و داد بزند و نتواند رفتار خيلي بي ادبانه خودش را کنترل کند. او ممکن است به ديگران ضربه بزند يا با ديگران دعوا کند، نيشگون و گاز بگيرد يا به دليل غير مشخصي چيز هائي را بشکند.

اگر ديگران نتواند اين رفتار را به درستي کنترل کنند يا درک کنند ممکن است وقوع اين چنين رفتارهائي برايشان نگران کننده باشد. اغلب اوقات ممکن است اين افراد با صحبت کردن آرام و يا به وسيله رفتار و دلگرم کننده و راحت به سادگي آرام شوند. گاهي اوقات موسيقي آرام به فرد آشفته و برانگيخته کمک ميکند تا آرام شود.

افراد ديگري به قرار گرفتن در يک اتاق آرام در حاليکه به آنها اجازه ماندن دور از افراد ديگر تا زمانيکه آرام ميشوند داده ميشود پاسخ بهتري داده اند. همچنين بعضي از مواقع، تجويز داروهائي توسط پزشک براي آرام کردن فردي که در اثر صدمه مغزي دچار رفتار آشفته و مخرب شده است نياز است.

سوال خود را مطرح کنید :


پاسخی بگذارید