تشنج در بیماران آلزایمری

افراد مبتلا به آلزایمر بیشتر در معرض خطر تشنج هستند، خطری که با پیشرفت وضعیت آنها افزایش می یابد. اگرچه به نظر می رسد چندین مکانیسم مغزی هم در آلزایمر و هم در تشنج نقش دارند. افراد مبتلا به آلزایمر ممکن است دچار از دست دادن حافظه شوند، در تصمیم گیری مشکل داشته باشند و سوالات را تکرار کنند. آنها همچنین ممکن است تشنج را تجربه کنند.

این مطلب به ارتباط بین آلزایمر و تشنج می پردازد:

بر اساس یک بررسی در سال ۲۰۲۲، در افراد بالای ۶۵ سال، خطر حملات صرع در افراد مبتلا به آلزایمر ۱۰ برابر بیشتر از افرادی است که این بیماری را ندارند. علاوه بر این، سابقه خانوادگی آلزایمر یک عامل خطر برای تشنج است. علاوه بر این، دانشمندان افزایش احتمال فعالیت صرعی را در افراد مبتلا به آلزایمر زودرس مشاهده کرده‌اند. فعالیت صرعی الگویی از فعالیت مغز است که در تشنج ایجاد می شود اما همیشه باعث ایجاد آنها نمی شود.

انواع تشنج

دو نوع اصلی تشنج وجود دارد:

تشنج عمومی
تشنج کانونی.

تشنج های عمومی هر دو سمت چپ و راست مغز را به طور همزمان تحت تاثیر قرار می دهند. تشنج کانونی فقط یک قسمت از مغز را تحت تاثیر قرار می دهد.

دو نوع اصلی تشنج عمومی وجود دارد:

تشنج غیبت: این تشنج ها ممکن است باعث پلک زدن سریع یا خیره شدن به فضا برای چند لحظه شود.
تشنج های تونیک-کلونیک: این نوع تشنج می تواند باعث فریاد زدن، از دست دادن هوشیاری و افتادن فرد شود. آنها ممکن است تکان یا اسپاسم عضلانی را تجربه کنند.

سه نوع اصلی تشنج کانونی

تشنج‌های آگاه از شروع کانونی: که قبلاً تشنج‌های جزئی ساده نامیده می‌شدند، تشنج‌های آگاه با شروع کانونی ممکن است باعث انقباض یا تغییر در حس مانند بو یا مزه شوند.
تشنج کانونی اختلال در هوشیاری: این تشنج‌ها می‌توانند باعث گیجی یا احساس گیجی در فرد شوند. آنها قبلاً تشنج جزئی پیچیده نامیده می شدند.
تشنج تونیک-کلونیک کانونی به دوطرفه: قبلاً تشنج ژنرالیزه ثانویه نامیده می شد، تشنج کانونی به دو طرفه تونیک-کلونیک قبل از تبدیل شدن به نوعی تشنج عمومی به عنوان تشنج کانونی از هر نوع شروع می شود.

بیشتر بخوانید:  نقش ژنتیک در بیماری آلزایمر!

افراد مبتلا به آلزایمر می توانند هم تشنج کانونی و هم تشنج عمومی داشته باشند. این موارد شامل تشنج های غیر تشنجی، مانند تشنج های کانونی با یا بدون اختلال آگاهی است.

مراحل آلزایمر و تشنج

دانشمندان پیشرفت آلزایمر را به سه مرحله تقسیم کرده اند:

مرحله اول زمانی است که بیماری هیچ علامتی ایجاد نمی کند.
مرحله دوم زمانی است که آلزایمر فقط باعث اختلال شناختی خفیف می شود. مانع کار یا معاشرت نمی شود.
مرحله آخر زوال عقل است. در این مرحله، شدت از دست دادن حافظه و سایر علائم به ناتوانی قابل توجهی تبدیل می شود.

تشنج می تواند در هر مرحله از آلزایمر رخ دهد. با این حال، یک مطالعه در سال ۲۰۲۰  نشان می دهد که خطر تشنج در مراحل بعدی آلزایمر افزایش می یابد.

علل تشنج در آلزایمر

جامعه علمی در مورد اینکه چه چیزی می تواند ارتباط بین آلزایمر و تشنج را توضیح دهد مطمئن نیست. بیماری آلزایمر ممکن است مستعد ابتلا به تشنج را افزایش دهد. از طرف دیگر، برخی از استعدادهای آلزایمر و تشنج ممکن است دلایل مشترکی داشته باشند. همچنین وجود هر دوی این پیوندها کاملاً قابل قبول است. دانشمندان پیشنهاد کرده اند که عوامل زیر ممکن است در ایجاد آلزایمر و تشنج نقش داشته باشند:

  • اسکلروز هیپوکامپ
  • تغییرات در گیرنده های GABA
  • التهاب عصبی
  • گره های نوروفیبریلاری
  • اختلال در چرخه گلوتامات-گلوتامین
  • درمان آلزایمر و تشنج

ترکیب آلزایمر و تشنج چالش های منحصر به فردی را در مراقبت های بهداشتی ایجاد می کند. به عنوان مثال، داروهای ضد صرع معمولاً در کاهش فعالیت تشنج مفید هستند. با این حال، این داروها می توانند بر ظرفیت های شناختی فرد تأثیر منفی بگذارند، که ممکن است قبلاً در افراد مبتلا به آلزایمر مختل شده باشد.

بیشتر بخوانید:  آیا محیط در آلزایمر تاثیر دارد؟

برخی از داروهای ضد صرع می توانند با سایر داروها تداخل داشته باشند و ظرفیت های شناختی را بیشتر کاهش دهند. به همین دلیل، پزشکان داروهای ضد صرع خاصی را به افراد مبتلا به آلزایمر توصیه نمی کنند. این داروها شامل بنزودیازپین ها و والپروئیک اسید هستند.

از سوی دیگر، برخی از داروهای ضد صرع ممکن است توانایی فرد در تفکر را بهبود بخشد. این مورد لوتیراستام است. سایر داروهای ضد صرع، مانند بریواراستام، به نظر نمی رسد که شناختی را مختل کنند.

چشم انداز افراد مبتلا به آلزایمر و تشنج

آلزایمر می تواند یک وضعیت بسیار چالش برانگیز برای زندگی باشد. علائم آن می تواند باعث اختلال قابل توجهی شود و ممکن است بسیار ناراحت کننده باشد.

تحقیقات نشان می دهد که افراد مبتلا به آلزایمر در معرض خطر فوق العاده بالایی برای تشنج های مکرر هستند. از آنجایی که تشنج می تواند کیفیت زندگی را کاهش دهد، تشنج های مکرر چالش های بیشتری را برای افراد مبتلا به آلزایمر ایجاد می کند. علاوه بر این، دانشمندان بر این باورند که تشنج یک عامل خطر برای انواع جدی‌تر آلزایمر است. با این حال، فرد مبتلا به آلزایمر و تشنج همچنان می‌تواند با درمان و مدیریت آن، زندگی راحت داشته باشد.

آیا تشنج در مرحله پایانی دمانس شایع است؟

تشنج در مرحله پایانی آلزایمر بسیار رایج نیست، اگرچه ممکن است رخ دهد. برخی تحقیقات نشان می دهد که در مراحل بعدی آلزایمر، خطر تشنج تقریباً ۵٪ است.

میزان بروز تشنج در بیماران آلزایمر چقدر است؟

در افراد مبتلا به آلزایمر، احتمال تشنج بین ۱٫۵۱ تا ۵٫۴۳٪ است.

بیشتر بخوانید:  درباره آلزایمر چه می دانید؟

تشنج غیبت در بزرگسالان مبتلا به آلزایمر چیست؟

تشنج غیبت (Absence) این نوع تشنج که به نام Petit mal نیز شناخته می‌شود غالبا در کودکان بین چهار تا شش سال رخ می‌دهد. این نوع تشنج با بزرگ شدن رفع می‌گردد. اگر در حالت نوجوانی نیز رخ دهد، تا بزرگسالی ادامه خواهد یافت و در آن زمان به تشنج تونیک- کلونیک نیز دچار خواهند شد.
افراد مبتلا به آلزایمر تشنج غیبت ندارند، مگر اینکه فرد از قبل تشخیص صرع با تشنج غیبت داشته باشد. همچنین “صرع غیبت” یک اصطلاح بسیار خاص است. این سندرم صرع با شروع دوران کودکی را با یافته های تشخیصی خاص توصیف می کند.

فرد مبتلا به آلزایمر ممکن است تشنج‌های ناآگاه کانونی داشته باشد که شبیه به تشنج‌های غیبت است، اما بیشتر طول می‌کشد و ممکن است با گیجی بیشتر ظاهر شود.

خلاصه مطلب:

دانشمندان شواهد زیادی برای ارتباط بین آلزایمر و تشنج پیدا کرده اند. افرادی که ۶۵ سال یا بیشتر سن دارند، بیشتر در معرض خطر حملات صرع هستند. تشنج همچنین یک عامل خطر برای انواع جدی‌تر آلزایمر است. افراد مبتلا به آلزایمر می توانند هم تشنج کانونی و هم تشنج عمومی داشته باشند. این موارد شامل تشنج‌های غیر تشنجی مانند تشنج‌های کانونی آگاه است. تشنج می تواند در هر مرحله از آلزایمر رخ دهد، اما خطر تشنج در مراحل بعدی افزایش می یابد.

برخی از داروهای ضد صرع می توانند ظرفیت های شناختی فرد را مختل کنند. با این حال، به نظر نمی رسد که سایر داروها این اثر را داشته باشند. در واقع، برخی از داروهای ضد صرع می توانند توانایی تفکر را بهبود بخشند.

سوال خود را مطرح کنید :


پاسخی بگذارید