استرس تشدیدکننده تمام بیماری‌هاست!

استرس در تمامی بیماری‌ها عامل تشدیدکننده به حساب می آید. اما نمی‌توان استرس را عامل بروز بیماری دانست. بیماری ام‌اس نوعی بیماری خود ایمنی است که در فرد مبتلا، غلاف‌های میلین عصب مرکزی تخریب می‌شود که عامل این بیماری را نمی‌توان به استرس ارتباط داد، اما عامل تشدیدکننده تمام بیماری‌ها استرس است.

بیماری ام اس

بیماری ام‌اس بیماری درگیر کننده سیستم عصبی مرکزی بوده که فرد با علائمی از جمله اختلال در بینایی، عدم کنترل ادرار و عدم تعادل بدن مواجه می‌شود. علائم بیماری ام‌اس بسیار واضح بوده و فرد را به سمت مراجعه به پرشک سوق می‌دهد.

علائم ویژه و مهم بیماری ام اس:

  • عدم تعادل
  • عدم کنترل ادرار
  • کاهش قدرت بینایی

فرد مبتلا به ام‌اس آنتی بادی یا پادزهر در بدنش علیه غلاف میلین سیستم عصب مرکزی ترشح می‌شود و به این ترتیب غلاف میلین وی تکه تکه شده  و در نهایت و علائم ام‌اس بروز می‌کند.

عوامل بروز بیماری ام اس

در مورد بیماری ام‌اس تحقیقات زیادی انجام شده است که برخی از تحقیقات و فرضیه‌ها قوت گرفته و برخی نیز رد شده است. بر اساس برخی تحقیقات انجام شده منطقه جغرافیایی را به درصد ابتلا به ام اس ارتباط دادند، هرچه از منطقه خط استوا دور تر می‌شویم  و با کاهش سطح ویتامین D همراه می‌شوند، درصد ابتلا به ام‌اس بیشتر می‌شود.
در افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به ام اس در آنها وجود دارد، شانس بروز بیماری در آنها بیشتر می‌شود. البته تمامی این موارد بر اساس فرضیه و تحقیقات بوده که برخی از آنها رد و برخی نیز قوت گرفته است.

 عفونت‌های دوران کودکی و بروز بیماری ام‌اس در بزرگسالی

بر اساس تحقیقات و فرضیه‌ها، عفونت‌های دوران کودکی ممکن است در بزرگسالی موجب بیماری ام‌اس شود که تمامی این مباحث فرضیه بوده و چیزی قطعی نیست.

تأثیر دود سیگار بر بیماری ام‌اس یک واقعیت غیر قابل انکار است. فرضیه‌ تأثیر دود سیگار و بروز ام‌اس وجود دارد و افرادی که مستقیم سیگار می‌کشند و یا افرادی که در معرض دود سیگار هستند، درصد ابتلا به ام‌اس در آنها بیشتر است، اما تمامی این مباحث فرضیه بوده و قطعی نیست.

 داروهای موجود برای درمان ام‌اس

در حال حاضر داروهای متنوع ایرانی در بازار وجود دارد که بر اساس نتایج به دست آمده داروهای ایرانی اثرات بسیار خوبی داشته است. بیماری ام‌اس درمان کامل نداشته و همیشه با فرد همراه است اما با پیگیری‌های مداوم می‌توان بیماری را کنترل کرد، بنابراین فرد مبتلا به ام‌اس باید توسط خانواده و اطرافیان حمایت شود تا به زندگی عادی بازگردد.

بیماری ام‌اس در بین زنان و مردان

نسبت ابتلا در بین زنان نسبت به مردان چهار به یک است و علت این تغییر آمار از نسبت دو به یک می‌تواند به افزایش سطح آگاهی جامعه مرتبط باشد. در حال حاضر مردم به سطح سلامتی خود توجه بیشتری داشته و در صورت مشاهده هر گونه علامت در خود به پزشک مراجعه می‌کنند، این در حالیست که در گذشته خانواده‌ها در صورت بروز علامت‌هایی مانند کاهش قدرت بینایی فرد را به استفاده را داروهای گیاهی سوق می‌دادند. بیشترین فراوانی سن بروز بیماری ام‌اس ۳۰ تا ۴۰ سال بوده اما در سنین پایین‌تر و بالاتر نیز این بیماری دیده می‌شود.

 

دکتر بتول دادخواه متخصص مغز و اعصاب

سوال خود را مطرح کنید :


پاسخی بگذارید