روش های مختلف درمان میگرن مزمن

میگرن یک بیماری عصبی است که می تواند انسان را از فعالیت های اجتماعی خود باز دارد. در واقع بیماری میگرن بار اجتماعی، اقتصادی قابل توجهی دربر دارد. در طول سالهای گذشته روشهای درمان میگرن تفاوت زیادی با هم پیدا کرده است. با این وجود هنوز هم تحقیق و پژوهش برای یافتن روشهای درمان نوین و بهتر در حال انجام است و همچنان ادامه دارد.

ممکن است این سوال نیز برای شما نیز به وجود آید که هدف از درمان میگرن چیست؟

باید گفت که هدف از درمان میگرن مزمن کاهش فرکانس سردرد به میزان بیست و پنج تا هفتاد و پنج درصد است!

متخصص مغز و اعصاب یا نورولوژیست باید به بیماران خود هدف درمان را توضیح دهد. اگر بیماران از این مساله مطلع نشوند انتظار کاهش سردردها به میزان 100% را دارند و پروسه درمان در حالی که پاسخ به درمان مناسب بوده از نظرشان راضی کننده نخواهد بود و بیمار اظهار می کند که دارو اثر نکرده چون هنوز گاهی حمله میگرن دارم در حالیکه آنها ممکن است پنجاه درصد پاسخ به درمان داده باشند که رقم خوبی محسوب می شود.استفاده از یادداشت روزانه سردرد ممکن است به بیمار در درک کاهش تعداد حملات سردرد کمک کند.

در تجربیات پزشکان متخصص مغز و اعصاب به اثبات رسیده است که  فقط پنجاه درصد بیماران تحت درمان دارویی میگرن به درمان ادامه می دهند و بقیه به دلایل مختلف دارو را قطع می کنند که ممکن است عدم درمان پذیرش بیمار برای درمان دارویی طولانی مدت یا عوارض دارویی باشد. هم اکنون روشهای نوینی در درمان میگرن ارائه شده که عوارض کمتری داشته و قابلیت پذیرش بیشتری توسط بیمار دارند. در اینجا مختصر به انواع روشهای درمان میگرن و مقایسه آنها می پردازیم.

 درمان میگرن با دارو

از گذشته تا الان درمان دارویی چه در مرحله حاد میگرن و چه در مرحله میگرن مزمن به عنوان درمان پیشگیری کننده مطرح بوده است. اکثر بیماران مبتلا به میگرن نیاز به درمان دارویی پیشگیری کننده ندارند و با توجه به عوارض جانبی داروها نیازی نیست هر روز از داروهای پیشگیری کننده میگرن استفاده کنند و فقط در مواقع بروز حمله میگرنی می توانند از داروهای مرحله حاد میگرن مثل انواع مسکن ساده و ترکیبی با کافئین و یا انواع تریپتانها و یا مشتقات ارگوتامین برای فروکش کردن حمله میگرن استفاده کنند.عوارض جانبی تریپتانها وارگوتها شامل نوسانات فشار خون ناشی از تنگ کردن عروق مغز و اثر روی سیستم قلبی عروقی ، تپش قلب و سرگیجه استفاده آنها را در بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی و افراد با سن بالا محدود کرده است.

مطالب پیشنهادی:  آغاز فعالیت دوباره بیمار مغز و اعصاب

با توجه به اینکه استفاده بیش از حد از مسکنها و مشتقات تریپتان وارگوت خود می تواند سردردهای وابسته بهمسکن یا ارگوتیسم ایجاد کند، در صورتیکه تعداد حمله میگرن بیش از 5 بار در ماه بوده و یا بیشتر از 2 بار در ماهحمله شدید که به مسکن و داروهای مرحله حاد پاسخ نمی دهد باشد، پزشک متخصص مغز و اعصاب باید درمانهای پیشگیری کننده را برای بیمار شروع کند تا سردرد بیمار به میگرن مزمن تبدیل نشود.

میگرن مزمن به سردردهای میگرنی اطلاق می شود که بیشتر از 15 روز در ماه فرد را درگیر کند و 8 روز در ماه بیمار مشخصات تیپیک حمله میگرن مثل فوتوفوبی، فونوفوبی، تهوع و استفراغ داشته باشد. حدود 3% مردم در اکثر کشورها دچار میگرن مزمن می شوند و کیفیت زندگی آنها به شدت تحت تاثیر سردرد قرار می گیرد به طوری که گاهی افت فانکشن پیدا می کنند. میگرن مزمن به سختی به درمان جواب می دهد و یک معضل اساسی جامعه محسوب می شود. بنابراین به مبتلایان به میگرن جهت جلوگیری از ابتلا سردرد هایشان به میگرن مزمن توصیه می شود حتما با متخصص مغز و اعصاب خود مشورت کنند.

مسکن های حاوی کافئین بالا و تریپتانها و ارگوتامین هر روز مصرف شوند سردردهای ریباند و وابسته به دارو ایجاد می کنند که باید با درمان دارویی پیشگیری کننده مناسب جایگزین شوند. درمانهای داروییپیشگیری کننده که نیاز مرتب و روزانه برای پیشگیری از ایجاد حمله میگرن دارند شامل انواع ضد افسردگیهای سه حلقه مثل آمی تریپتیلین و داکسپین (Doxepin)، داروهای بلاک کننده گیرنده بتا مثل پروپرانولول و متوپرولول، داروهای ضد تشنج مثل سدیم والپروات، توپیرامات و گاباپنتین، داروهای بلوک کننده و کانالهای کلسیم مثل فلوناریزین و داروهای مشابه هستند.

اکثر داروهایی که از آن نام برده شد اگر مرتب و زیر نظر پزشک متخصص مغز و اعصاب مصرف شوند می تواند بسیار موثر باشد. ولی نگرانی اصلی عوارض جانبی این داروهاست که معمولا شامل خواب آلودگی، خستگی، افزایش وزن، افت فشار خون و علائمی از این قبیل می شود و پذیرش بیماران را در تحمل به دارو و ادامه آن پایین می آورد و بیماران به استفاده از روشهای غیر دارویی درمان میگرن سوق می دهد.

 

 

درمان میگرن توسط مکمل ها و ویتامین ها

 

مطالب پیشنهادی:  نشانه‌هایی که نباید ابتلا به ام‌اس تلقی شود

مصرف داروهای گیاهی و ویتامین و مواد معدنی در پیشگیری از حمله های میگرنی موثر شناخته شده است. دیده شده گیاه Butter bur که به فارسی بابا آدم کوهی نام دارد در صورتیکه با مقدار معینی و روزانه مصرف شود در کاهش حمله های میگرنی موثر است.ماده موثره موجود در این گیاه که روی سردرد های میگرنی موثر است Petadolex نام دارد.عوارض جانبی این داروی گیاهی بسیار اندک است و تنها مشکل گوارشی یا مزه بد دهان در بعضی بیماران گزارش شده است. با این حال توصیه می شود بعد از مصرف یک ماهه به مدت یک ماه قطع شود و سپس دوباره شروع شود.

همچنین گیاه feverfew در پیشگیری از حمله های میگرن موثر است البته اثر آن کمتر از Butter bur گزارش شده است.استفاده روزانه منیزیم اکسید یا سیترات با دوز 400-600 میلی گرم روزانه تاثیر قابل توجهی در کاهش حملههای میگرنی داشته و استفاده همزمان آن با با گیاه Butter bur اثر بخشی آن را مضاعف می کند.

ویتامین B2 با دوز 400-200 روزانه هم به عنوان مکمل در درمان میگرن توصیه می شود، همچنین آنتی اکسیدانی به نام کوآنزیم Q10 (CoQ10) با دوز 100 میلی گرم روزانه در پیشگیری از حمله های موثر است.البته با توجه به اینکه این مواد نقش مکمل را در درمان میگرن به عهده دارند بهتر است در کنار روشهای دیگر درمان به عنوان طب مکمل استفاده شوند تا نتیجه درمان بهتر شود . در بعضی موارد میگرن خفیف و با تعداد حمله های کم در ماه، به تنهایی نیز موثر بوده است و با توجه به اینکه عوارض جانبی داروها را ندارند توصیه می شوند.

 تزریق بوتاکس

تزریق بوتاکس (بوتولونیوم توکسین نوع A) روشی است که توسط سازمان غذا و دارو (FDA) جهت درمان میگرن مزمن تایید و توصیه شده است. توجه به این نکته ضروی است که این روش فقط جهت درمان میگرن مزمن که پیشتر تعریف آنرا کردیم تاییدیه دارد. بسیاری از بیماران اظهار کردند که حدود 14-10 هفته یا بین2,5 تا 3,5 ماه تعداد حمله های بسیار کمی داشتند (حدود 60% بیماران) و در تعدادی از بیماران حمله ها کاملا قطع شد. بیماران در طی این 3 ماه مجبور به استفاده از داروهای کمتری بودند، دیده شده که بوتاکس حدود دو برابر موثرتر از درمان دارویی در بیماران با میگرن مزمن بوده و عوارض جانبی به مراتب کمتری از داروهای دیگر دارد.

نکته قابل توجه اینکه محل تزریق و میزان بوتاکس برای درمان میگرن با تزریق برای زیبایی کاملا متفاوت است و برای نتیجه بهتر حتما باید توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب که آشنایی و تسلط به آناتومی عضلات سر و گردن دارد در 31 نقطه تزریق شود که در مقاله درمان میگرن با تزریق بوتاکس مفصل به آن پرداختیم. مکانیسم اثر بوتاکس در درمان میگرن علاوه بر شل کردن عضلات سر و گردن، مربوط به بلاک کردن نوروترانسمیترهای درد آغاز کننده میگرن مثلCGRP(Calcitonin Gene-Related Peptide) می باشد، اثر بوتاکس از حدود 5 روز تا 3 هفته بعد از تزریق شروع می شود و حدود 3 ماه باقی می ماند و با تزریق های بعدی اثر آن طولانی تر می شود، بنظر می رسدتزریق بوتاکس کم عارضه ترین روش درمان میگرن است و تنها مشکل این روش هزینه بالای آن برای بعضی از بیماران است.

مطالب پیشنهادی:  علائم و درمان صرع و تشنج در نوزاد!

 

(TMS(Transcranial Magnetic Stimulation

TMS (تحریک مغناطیسی مغز) روشی غیر تهاجمی است که درآن امواج مغناطیسی از ورای استخوان جمجمه به مناطق خاصی از بافت مغز تابانده می شود.

بر اساس مطالعات انجام شده ، حملات میگرن در اثر افزایش تحریک پذیری نورونهای کورتکس مغز ایجاد می شود، در این روش به وسیله دستگاه TMS امواج مغناطیسی باعث متعادل شدن تحریک پذیری نورونهای مغز شده و در نتیجه حمله میگرن اتفاق نمی افتد. یکی از قسمتهای مهم که به وسیله TMS تحریک می شود کورتکس پره فرونتال مغز است. در مواردی که فرد به تزریق تخصصی بوتاکس میگرن پاسخ ندهد و یا منعی جهت انجام بوتاکس و یا مصرف داروها داشته باشد این روش می تواند باعث کاهش شدت و فرکانس حملات میگرن شود. لازم به ذکر است روش TMS کاملا بی خطر و بدون درد است و عارضه ای ندارد.

 درمان میگرن با جراحی!

هرگاه تشخیص میگرن بر اساس کرایتریای بالینی میگرن و اقدامات تشخیصی توسط یک متخصص مغز و اعصاب (نورولوژیست) قطعی شود ولی هیچکدام از روشهای فوق موثر نباشد و بیمار همچنان از حملات مکرر میگرن مزمن رنج می برد بنحویکه فرد را از فعالیتهای روزانه بازدارد و موجب اختلال عملکرد اجتماعی فرد شود، جراحی به عنوان آخرین روش مورد بررسی قرار می گیرد.

تحقیقات نشان داده اند که دکمپرس کردن (برداشتن فشار) اعصاب محیطی حسی اطراف جمجمه (مثل عصب اکسیپتال کوچک و بزرگ Greater or Lesser Occipital Nerve)  به روش جراحی می تواند موجب کاهش فرکانس و شدت حملات میگرن شود. در این روش عملی روی خود بافت مغز انجام می شود، حدود یک دو ساعت طول می کشد و عوارض چندانی ندارد و بیماران در عرض 2 هفته بهبودی می یابند. بر اساس تحقیقات انجام شده حدود 70% بیماران به روش جراحی پاسخ خوبی می دهند و حدود یک سوم آنها درمان قطعی می شوند.این روش با همکاری متخصص مغز و اعصاب و جراح مغز و اعصاب انجام می شود.

سوال خود را مطرح کنید :


پاسخی بگذارید