طول عمر بعد از سکته مغزی

اگرچه سکته مغزی از سومین به چهارمین علت مرگ و میر کاهش یافته است، ولی چشم انداز پس از زنده ماندن هنوز خوب نیست. درمان پزشکی برای بازماندگان سکته مغزی بلافاصله پس از سکته مغزی و از طریق توانبخشی بسیار پیشرفته تر شده است، اما سکته مغزی یک وضعیت پزشکی بسیار جدی است که برای غلبه بر آن نیاز به یک عمر فداکاری دارد.

شدت سکته مغزی و سن بیمار دو عامل مهم در پیش بینی شانس بقای فرد پس از سکته مغزی هستند. شدت سکته مغزی با تجزیه و تحلیل اختلالات عصبی (در زبان و رفتار) و با انجام سی تی اسکن یا ام آر آی اندازه گیری می شود.

متخصصان پزشکی همچنین از مقیاس سکته مغزی مؤسسه ملی سلامت (NIHSS)، در عرض ۲۴ ساعت پس از سکته، برای اندازه‌گیری اختلالات عصبی و پیش‌بینی شانس بقا استفاده خواهند کرد. هر امتیازی که بیمار به دست می آورد، شانس بقای او پس از سه ماه ۱۷ درصد کاهش می یابد.

مطالعات زیر میزان مرگ و میر ناشی از سکته مغزی را بررسی می‌کند تا بازماندگان و خانواده‌هایشان بهتر بتوانند چشم‌انداز خود را پس از سکته مغزی درک کنند.

مطالعه دانمارکی نرخ بقای سکته مغزی

یک مطالعه دانمارکی شامل ۵۲۶۲ بیمار سکته مغزی بود که بین سال های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۱ دچار سکته مغزی شدند. تمام بیماران سکته مغزی در این مطالعه حداقل ۲۵ سال سن داشتند. این مطالعه نشان داد افرادی که از سکته مغزی جان سالم به در برده بودند، پنج برابر بیشتر در معرض خطر مرگ بین چهار هفته تا یک سال پس از اولین سکته بودند. احتمال مرگ آنها پس از گذشت بیش از یک سال دو برابر بیشتر بود.

کمتر از ۲۸ روز پس از سکته، خطر مرگ ۲۸ درصد تخمین زده شد، اما پس از یک سال، ۴۱ درصد بود. پس از پنج سال، خطر به ۶۰ درصد افزایش یافت. این مطالعه میزان مرگ و میر بیش از حد را به سایر مسائل بهداشتی مانند سرطان، بیماری های قلبی عروقی و سایر بیماری ها، خودکشی یا تصادفات نسبت داد.

 

مطالعه میزان بقای ۵ ساله بیماران سکته اول

مطالعه دیگری ۸۳۶ بیمار را که بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ در توزلا، هرزگوین و بوسنی دچار سکته مغزی شدند، مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. پس از یک ماه، ۳۶ درصد از بیماران فوت کردند. اکثر این بیماران از خونریزی داخل مغزی رنج می بردند.

از بین بیماران زنده مانده، ۶۰ درصد مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک و ۳۸ درصد با خونریزی داخل مغزی یک سال زنده ماندند، در حالی که پس از پنج سال به ترتیب ۳۱ درصد و ۲۴ درصد بودند. در پایان مطالعه، ۲۹ درصد از بیماران سکته مغزی هنوز زنده بودند.

مطالب مفید:  زمان سکته مغزی چه کنیم؟

این مطالعه نشان داد که میزان بقای افراد ۵۰ ساله یا کمتر نسبت به افراد ۷۰ ساله یا مسن تر، به ترتیب ۵۷ و ۹ درصد است. علاوه بر این، میزان بقای طولانی مدت (پنج سال) در بیمارانی که از خونریزی داخل مغزی رنج می برند در مقایسه با بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک بهتر است. با این حال، کسانی که از خونریزی داخل مغزی رنج می بردند، در ۳۰ روز اول سکته مغزی از بین می رفتند.

مطالعه نرخ مرگ و میر طولانی مدت، سنین ۱۸ تا ۵۰

مطالعه‌ای بر روی بیمارانی در مرکز پزشکی نایمگان دانشگاه Radbound در هلند انجام شد که بین ۱ ژانویه ۱۹۸۰ تا ۱ نوامبر ۲۰۱۰ بستری شده بودند. بازماندگان سکته مغزی در این محدوده سنی به طور گسترده مورد مطالعه قرار نگرفته است. هدف دیگر این مطالعه، به دست آوردن یک نگاه جامع تر به بازماندگان سکته مغزی با شامل افرادی که دچار سکته مغزی ایسکمیک، خونریزی داخل مغزی، و اولین حمله ایسکمیک گذرا (TIA) بودند، بود.

اکثریت ۹۵۹ بیمار مورد مطالعه از سکته مغزی ایسکمیک رنج می بردند. این مطالعه نشان داد که در بین بازماندگان ۳۰ روزه، خطر مرگ تا بیستمین سال برای بیماران سکته مغزی ایسکمیک با ۲۶٫۸ درصد، با ۲۴٫۹ درصد، بالاترین خطر مرگ را داشت. خطر مرگ در افرادی که خونریزی داخل مغزی داشتند ۱۳٫۷ درصد بود.

خطر مرگ بازماندگان ۳۰ روز سکته مغزی

ملینا گاتلاری، مدرس ارشد دانشگاه ولز جنوبی، بیان می‌کند که TIA می‌تواند تأثیرات قابل‌توجهی بر میزان بقای طولانی‌مدت داشته باشد، مانند سکته مغزی. با افزایش سن بیماران TIA، میزان بقا به طور پیوسته کاهش می یابد، با کاهش ۴ درصدی امید به زندگی پس از سال اول و کاهش ۲۰ درصدی در سال نهم.

مطالعات میزان مرگ و میر ناشی از سکته مغزی در انگلستان

انگلستان مجموعه ای از مطالعات را بررسی کرد که بیماران سکته مغزی را در بریتانیا بین سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ تجزیه و تحلیل می کرد. در این مدت، میزان مرگ و میر بیماران سکته مغزی در بریتانیا ۴۶ درصد کاهش یافت. اگرچه این نشان دهنده بهبود مراقبت های پزشکی برای بیماران سکته مغزی است، اما آمار سکته مغزی دولت کشور نشان می دهد که سکته هنوز هم می تواند کشنده باشد.

میزان مرگ و میر ناشی از سکته مغزی در انگلستان

در بریتانیا، سکته مغزی چهارمین علت مرگ و میر است. در جهان، دوم است. از بین افرادی که دچار سکته مغزی شده اند، از هر ده نفر سه نفر دچار TIA یا سکته مکرر خواهند شد. از هر هشت سکته مغزی یک نفر در ۳۰ روز اول و ۲۵ درصد در سال اول باعث مرگ یک بازمانده می شود. این تا حد زیادی به دلیل ناتوانی هایی است که تقریباً نیمی از بیماران سکته مغزی پس از سکته با آن مواجه خواهند شد.

مطالب مفید:  تشخیص و درمان لرزش دست

میزان بقای سکته مغزی در جمعیت های مسن

یک مطالعه کانادایی بر روی بازماندگان سکته مغزی ۶۱ سال (به طور متوسط) یا بیشتر انجام شد تا میزان بقای جمعیت سالمند را تعیین کند. بیش از یک سوم (۳۸ درصد) بیماران حداقل ۸۰ سال سن داشتند و این گروه نیز بالاترین میزان مرگ و میر را در طول مدت بستری خود در بیمارستان با ۲۴٫۲ درصد داشتند. افراد زیر ۵۹ سال به میزان ۵٫۷ درصد جان خود را از دست دادند. سنین ۶۰ تا ۶۹ به ۸٫۶ درصد رسید. و ۷۰ تا ۷۹ سال با نرخ ۱۳٫۴ درصد فوت کردند.

میزان بقای سکته مغزی در جمعیت های مسن

آنهایی که بالای ۸۰ سال جان سالم به در بردند از آسیب های زیادی رنج می بردند که نتوانستند به خانه های خود بازگردند و در عوض مدت طولانی تری در بیمارستان بستری شدند یا در مراکز پزشکی تحت مراقبت قرار گرفتند.

تغییرات در اثربخشی مراکز درمانی

یک مطالعه بر روی کسانی که از مزایای مراقبت های پزشکی ایالات متحده برخوردار بودند، ۹۱۰۰۰ بیمار را که از سکته مغزی بین آوریل ۲۰۰۳ تا دسامبر ۲۰۰۶ جان سالم به در بردند، مورد بررسی قرار داد. این بیماران در ۶۲۵ بیمارستان در سراسر کشور تحت درمان قرار گرفتند.

این مطالعه نشان داد که تقریباً دو سوم بیماران مدیکر یا باید ظرف یک سال مجدداً بستری شوند یا پس از ترخیص جان خود را از دست خواهند داد. با این حال، بیمارستان‌های با عملکرد بالاتر میزان مرگ و میر کمتری را در بیماران سکته مغزی (۹٫۸ درصد) نسبت به بیمارستان‌های با عملکرد پایین (۱۷٫۸ درصد) مشاهده کردند.

مطالعه نرخ بقای ۷ ساله مسکو

منطقه ای در مسکو ۱۵۳۸ بیمار سکته مغزی را که بین ۱ ژانویه ۱۹۷۲ تا ۳۱ دسامبر ۱۹۷۴ دچار سکته مغزی شده بودند مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. هدف از این مطالعه به دست آوردن درک بهتری از میزان بقای سکته مغزی در یک دوره طولانی تر هفت ساله بود.

این مطالعه نشان داد که در عرض سه هفته پس از سکته مغزی، ۳۷٫۳ درصد از بیماران فوت کرده اند. در طول هفت سال بعد، این مطالعه ۹۴۱ نفر از بازماندگان سکته مغزی را دنبال کرد تا هم سکته های مکرر و هم مرگ و میر را ثبت کند، در حالی که ارتباط بین سکته های مکرر و میزان بقا را نیز پیدا کرد.

مطالب مفید:  انسداد و گرفتگی رگهای مغز!

در سه ماه اول، بدون احتساب سه هفته اول پس از سکته، اکثر بیمارانی که زنده نمانده بودند، از ترومبوآمبولی ریوی رنج می بردند. پس از سه سال، ۶۳٫۶ درصد از بیماران فوت کردند. پس از پنج سال، ۷۲٫۱ درصد از بین رفتند و در ۷ سالگی، ۷۶٫۵ درصد از بازماندگان فوت کردند.

سکته مغزی مطالعه نرخ بقای ۷ ساله مسکو

این مطالعه نشان داد افرادی که چندین سکته مغزی داشتند نسبت به افرادی که از سایر مشکلات سلامتی مانند بیماری های قلبی عروقی رنج می بردند، میزان مرگ و میر بیشتری داشتند. جالب توجه است که تقریبا نیمی از بیماران از حملات ایسکمیک گذرا رنج می بردند.

درک خطر سکته مغزی

سکته مغزی همیشه یک سری عوارض شدید برای بازماندگان ایجاد کرده است. در حالی که گزینه های درمانی بهبود یافته اند، موانع هنوز در طول بهبودی وجود دارند. مهم است که بدانیم توانبخشی سخت است. اما با ابزارهای مناسب می توان پیشرفت چشمگیری داشت. این به شما بستگی دارد که برای دیدن نتایج تلاش کنید، اما این بدان معنا نیست که شما به تنهایی این کار را انجام دهید.

ابزارهای زیادی برای کمک به تسهیل حرکت پس از سکته وجود دارد. بسیاری از بازماندگان با عوارض اندام فوقانی (در دست، شانه، بازو یا آرنج) دست و پنجه نرم می کنند در حالی که برخی دیگر با اندام تحتانی (پا، ساق پا یا انگشتان پا) دست و پنجه نرم می کنند. محصولاتی مانند SaeboGlove، SaeboFlex و SaeboStretch از نظر بالینی ثابت شده اند که به بازماندگان سکته کمک می کنند تا راحت تر و کاربردی تر از دستان خود استفاده کنند. در حالی که SaeboStep به مبارزه با مشکلات اندام تحتانی مانند افتادگی پا – یک عارضه جانبی بسیار رایج سکته مغزی کمک می کند.

نکته: تمام مطالب ارائه شده در این وب سایت فقط برای مقاصد اطلاعاتی است و قرار نیست جایگزینی برای توصیه های پزشکی حرفه ای، تشخیص یا درمان باشد. در مورد هر گونه سوالی که ممکن است در مورد یک وضعیت پزشکی داشته باشید، همیشه از پزشک خود یا سایر ارائه دهندگان بهداشتی واجد شرایط مشاوره بگیرید.

سوال خود را مطرح کنید :


دیدگاه ها بسته شده اند.