مشکلات شناختی فرد بیمار مغز و اعصاب!

متخصص مغز و اعصاب: صدمه مغزی، تمایل فرد را برای ادرار کردن یا تخلیه مدفوع به عنوان یک رفتار قابل قبول کاهش میدهد. به خاطر صدمه مغزی، فرد نگران ادرار کردن روی لباسش نیست چون صدمه نمی گذارد او در برابر این مشکل از خود مراقبت کند.

این شخص جهت باز آموزی انتظارات اجتماعی درباره استفاده از توالت به کمک نیاز دارد. همچنین باید به کار مربوط به تخلیه روده و مثانه را دوباره یاد بگیرید.

همیشه به او در عوض کردن لباس های کثیفش کمک کنید و همیشه او را در استفاده از توالت یا مستراح یاری برسانید. به عنوان مثال او را در ساعت های ۸ صبح، ۱۱ صبح، ۲ بعد از ظهر، ۵ بعد از ظهر و ۸ بعد از ظهر به دستشویی ببرید.

او را تشویق کنید، اگر میتواند بعد از استفاده از دستشویی اندام تناسلی و دستانش را تمیز کنید. اگر نمی داند که چطور باید خودش را تمیز کند، حرکتی را که باید برای این کار انجام دهد به او نشان دهید.

مشکلات حرکتی

اگر مشکلات حرکتی استفاده از توالت و مستراحی که خانواده معمولاً از آن استفاده میکند را با مشکل همراه کند، یک صندلی توالت برای او درست کنید. صندلی باید دارای یک استراحت گاه پشتی و حمایت کننده های بازو باشد. محل نشستن باید یک سوراخ در وسط یعنی جایی که سطل زیر آن قرار می گیرد، داشته باشد. یک کمربند یا طناب میتواند برای کسانی که تعادل کافی در نشستن ندارند به صندلی اضافه شود.

شخصی که مشکلات تعادلی دارد هنگام نشستن و بلند شدن از توالت نیاز به گرفتن یک میله دارد. میله را به یک سطح محکم در جلو یا طرفین توالت وصل کنید. امنیت شخصی که مشکلات تعادلی دارد از طریق گرفتن یک میله هنگام تمیز کردن خودش پس از توالت بیشتر می شود.

ذکر این نکته مهم است که بیرون آمدن از تخت یا بلند شدن از روی صندلی برای استفاده از توالت یا مستراح به رشد قدرت و تعادل شخص کمک میکند. این امر توانایی فرد برای ایستادن و راه رفتن را بهبود خواهد بخشید.

لباس پوشیدن

چطور به شخصی که در لباس پوشیدن مشکل دارد کمک کنیم. ممکن است شخص صدمه دیده حافظه ضعیفی داشته یا در یادگیری دچار مشکل شده باشد. شخص باید هر روز با یک روش مشابه لباس بپوشد. این امر توانایی وی برای یادگیری لباس پوشیدن را بهبود می بخشد. اقلام لباس پوشیدن را در جای یکسان و مشابهی نگه دارید. فعالیت ها را با دستورات یکسان و مشابهی انجام دهید. مثلاً: همیشه او را به اجرا کردن این دستور وادار کنید: لباس زیر، شلوار، جوراب ها، کفش ها، بلوز.

کمک به شخصی که هنگام انجام فعالیت های لباس پوشیدن گیج می شود، یا به نظر میرسد که دستورات را نمی فهمد:

. فقط لباس هایی را که مورد نیاز است در دسترس قرار دهید.

. اگر او دست از لباس پوشیدن می کشد و به نظر میرسد که در انجام فعالیتی که بعد از آن باید انجام دهد گیج میشود، یا یک مرحله را اشتباه انجام میدهد، کنار او بنشینید و دستورات را مرحله به مرحله به او بدهید. قبل از اینکه به سراغ دستورات مرحله بعد بروید صبر کنید تا یک مرحله به اتمام برسد.

. اگر به نظر میرسد که نمی فهمد، به او نشان دهید که چکار کند.

. اگر بعد از دادن دستورات و علائم هنوز در تکمیل یک مرحله لباس پوشیدن نا توان است، دستتان را روی دست او قرار داده و آن را در مسیر تکمیل مرحله مورد نظر حرکت دهید.

کمک به شخصی که به نظر خسته و ضعیف است:

. وقت بیشتری برای انجام هر فعالیت اختصاص دهید. در صورت نیاز فواصل استراحت بدهید. او را تشویق کنید تا جایی که امکان دارد فعالیت را انجام دهد، حتی اگر فقط قادر به انجام مقدار کمی از فعالیت لباس پوشیدن باشد.

کمک به شخصی که در اعمال توجه به آنچه که انجام میدهد مشکل دارد:

لباس ها را در یک اتاق ساکت بپوشد. تعداد افراد را در داخل اتاق محدود کنید. اگر صحبت کردن باعث به هم ریختن او می شود، در حین لباس پوشیدن با او حرف نزنید.

برای کمک به شخصی که در شروع و تکمیل یک فعالیت مشکل دارد، نسبت دستورات زیر را امتحان کنید:

(همچنین این روش به شخصی که از کاری کم میکند اطمینان ندارد کمک میکند).

. به شخص بگوئید که چه کارهایی باید انجام دهد.

. اطلاعات مربوط به یک مرحله را در یک زمان بدهید.

. به هر آیتم اشاره کنید.

. کاری که باید انجام شود را به او نشان دهید.

. دستتان را روی دست او قرار داده و آن را چند بار در جهت انجام فعالیت حرکت دهید.

. سپس دستتان را برداشته و ببینید که آیا او فعالیت را بدون کمک ادامه میدهد یا خیر.

کمک به فردی که در پیدا کردن موارد یا مراقبت از یک سمت بدن مشکل دارد:

. اول او را به کار با سمت فراموش شده بدنش تشویق کنید. هنگام لباس پوشیدن، اول بازوی فراموش شده را در آستین بلوز قرار دهد. هنگام شانه کردن موها، اول سمت فراموش شده را شانه کند. سمت فراموش شده اش را به او یاد آوری کنید. عضو را به او نشان دهید و او را تشویق کنید تا آن اندام را ماساژ دهد.

کمک به فردی با مشکل حرکتی، ضعف و تعادل در لباس پوشیدن:

. این شخص باید از وضعیتی که بیشترین تعادل پایدار را فراهم میکند لباس بپوشد. اگر شخص برای لباس پوشیدن بنشیند ممکن است ایمن تر و موفق تر باشد. یا میتواند برای لباس پوشیدن به پشتش بخوابد.

. اول قسمت ضعیف تر بدن را داخل لباس قرار دهد. پوشیدن بلوز های پلیور (ژاکت) و تی شرت ها نسبت به بلوزهای دکمه دار یا دکمه های فشاری راحت تر است. پوشیدن شلوار هایی که بند های شلواری الاستیک دارند نسبت به شلوارهایی که با زیپ، دکمه یا بند کشی بسته میشوند، راحت تر است.

این راهکارها را برای شخصی که در لباس پوشیدن فقط قادر به استفاده از یک دست است، یا در یک سمت بدنش بسیار ضعفی است امتحان کنید.

پوشیدن بلوز پلیور (ژاکت)

قسمت جلویی بلوز روی ران های شخص قرار بگیرد. یقه باید نزدیک به زانوها باشد.

. دکمه بلوز را باز کرده و ورودی بازوی ضعیف تر را پیدا کنید.

. دست ضعیف تر را داخل ورودی قرار داده و به داخل آستین هل دهید. اگر نیاز بود، از دست قوی تر برای قرار دادن دست ضعیف تر به داخل آستین و کشیدن آن روی بازو استفاده کنید. آستین را به سمت بالا و پشت آرنج بکشید.

. دست قوی تر را داخل آستین قرار داده و بلوز را روی سر بکشید. (بعضی اوقات این امر اول به کشیدن بلوز روی سر و سپس قرار دادن بازوی قوی به داخل آستین کمک میکند.)

پوشیدن بلوز دکمه دار

. آستین مربوط به بازوی ضعیف تر را پیدا کنید. آستین را طوری وضعیت دهی کنید که بین پاها آویزان شود و سپس بازوی ضعیف تر را در آستین قرار دهید. اگر نیاز بود، از دست قوی برای قرار دادن دست ضعف تر در آستین استفاده کنید.

. آستین را در سر تا سر شانه به سمت بالا و پشت گردن بکشید. به پشت سر رسیده و یقه را به سمت شانه مقابل بکشید.

بازوی قوی را داخل آستین قرار داده و دکمه را ببندید

پوشیدن شلوار

شخص میتواند در وضعیت خوابیده شلوار بپوشد (وقتی به دیوار تکیه داده یا در رختخواب هم روشی مشابه به همین استفاده میشود.)

در صورت امکان شخص باید پای ضعیف ترش را بالا آورده و پاچه شلوار را روی پای ضعیف تر قرار دهد. (شکل ۵۱)

. اگر نمیتواند پایش را بالا بیاورد، از یک تکه چوب همراه با قلاب برای پایین آوردن شلوار به سمت پای ضعیف تر استفاده کنید. (شکل ۵۲)

. پای دیگر را داخل شلوار قرار داده و از چوب برای بالا کشیدن شلوار تا جایی که بتواند با دستش به شلوار برسد استفاده کنید. شلوار را تا جایی که امکان دارد بالا بکشید.

. سپس میتواند باسن هایش را از تخت بلند کرده و شلوار را روی لگنش بکشد. (شکل ۵۳)

لباس پوشیدن در حالت نشسته روی صندلی

. اگر شخص نمی تواند برای رسیدن به پایش خم شود، باید پاهایش را به صورت ضربدری قرار داده، انگشتان پای ضعیف تر را روی زانوی مخالف قرار دهد. (شکل ۵۴)

. اگر نمی تواند پاهایش را به صورت ضربدری قرار دهد، از یک بالا نگه دارنده پا استفاده کنید تا رسیدن را برای او راحت تر کند.

. یا ممکن است شخص از یک چوب همراه با قلاب برای قرار دادن شلوار روی انگشتان استفاده کند. (شکل ۵۵)

.شلوار را با یک تکه چوب بالا بکشید تا زمانیکه به دست شخص رسیده و بالا کشیده شود. سپس می تواند بایستد و شلوار را بالا بکشد. به او کمک کنید شلوارش را میزان کرد و در صورت نیاز تعادلش را حفظ کند.

پوشیدن جوراب با یک دست

انگشتان خود را یک جا جمع کرده و دست را داخل جوراب هل دهید. جوراب را با باز کردن انگشتان باز کنید و آن را بر روی پنجه پا بکشید. دست را بیرون آورده و جوراب را بالا بکشید. (شکل ۵۶ a,b)

پوشیدن کفش

اگر شخصی توانایی رساندن دست ها به پایش را نداشته باشد، به پاشنه کش یک دسته اضافه کنید تا برای پوشیدن کفش راحت تر باشد و اگر پاشنه کش در دسترس ندارید، می توانید یک قطعه چوب برداشته و آن را متناسب با پاشنه پای شخص تراش داده و منحنی کنید.

شیوه بستن کفش با یک دست

۱- به یک سر بند کفش یک گره پاپیونی بزنید، سر گره نخورده بند را از نزدیک ترین سوراخ به نوک کفش عبور دهید و در سمت چپ سفت کنید.

۲- بند را از میان زبانه کفش رد کنید و آن را از سوراخ روبروی آن رد کرده و سفت کنید.

۳- به همین صورت نخ کردن را ادامه دهید تا به آخرین سوراخ برسید.

۴- انتهای بند را بین دو سوراخ آخر نخ کنید، و آن را دور مچ پا ببندید. آن را محکم نکشید. یک حلقه کوچک از بند را آزاد بگذارید.

۵- با باقیمانده بند یک حلقه دیگر درست کنید. از انتهای بند استفاده نکنید.

۶- حلقه دوم را از میان حلقه اول رد کنید، حلقه را دور مچ پا ببندید و آن را محکم کنید. (شکل ۵۷)

چگونه به افرادی که در راه رفتن مشکل دارند کمک کنیم.

معمولاً فردی که آسیب مغزی دیده، باید پروسه ایستادن، حفظ تعادل و راه رفتن را دوباره آموزش ببیند. همچنین در جنبه های دیگر باز آموزی، شخصی که آموزش میدهد باید هر دو شکل شناختی و فیزیکی را در نظر بگیرد.

.ممکن است او بیاد نیاورد که چگونه حرکت میکرده.

. پاها ممکن است بسیار ضعیف شده باشد یا حتی برای تحمل وزن او سفت و بد شکل شده باشد.

. ممکن است حرکات پایش غیر قابل کنترل باشد.

قبل از اینکه راه رفتن را یاد بگیرد باید بداند که چطور بایستد و تعادلش را حفظ کند. در مرحله اول باید یاد بگیرد که از روی صندلی یا زمین چطور بلند شود.

 

۴٫۸٫۱٫ آموزش ایستادن در حالتی که بر روی صندلی نشسته

. با بیان بسیار ساده به او بگوئید که چه کاری باید انجام دهد.

. مطمئن شوید که پاهایش بر روی سطح صاف قرار دارد

. از او بخواهید به جلو متمایل شود طوری که سرش در راستای پنجه پایش باشد. ==

. از او بخواهید باسن خود را تا لبه صندلی جلو بیاورد

. ممکن است برای ایستادن به کمک یک یا دو نفر احتیاج داشته باشد. اگر دو نفر به او کمک میکنند باید یکی در یک طرف و دیگری در طرف دیگر شخص روبروی هم قرار بگیرند و یک دستشان را زیر بازوی شخص و دست دیگر را دور کمر بیمار بگیرند.

. اگر فقط یک شخص به بیمار کمک میکند، باید در سمت ضعیف تر بیمار بایستد و به پاهای ضعیف بیمار کمک کند تا با تکیه به پاهایش بایستد.

. شخص کمک کننده ممکن است بخواهد در سمت قوی تر بیمار بایستد و او را برای ایستادن راهنمایی کند.

. شخص ممکن است در مقابل بیمار بایستد و زیر بغل های وی را گرفته و برای ایستادن به سمت بالا بکشد.

. برای کمک میتوانید به آرامی او را به جلو و عقب تکان دهید و با شمردن ۳-۲-۱ وی و همراه او در یک زمان به ایستادن کمک کنند.

. به شخص یاد آور شوید، با تکیه به پاهایش بایستد. از او بخواهید که به سمت جلو متمایل شود و نگاه کردن به سمت بالا میتواند ایستادن را برای شخص آسانتر کند.

چطور به یک شخص کمک کنیم تا از وضعیت نشسته روی زمین بایستد.

 

. شخص ممکن است بتواند با استفاده از دستگیره های چوبی یا فلزی که بر روی دیوار نصب شده جهت کمک استفاده کرده و بایستد. سه قطعه چوب محکم را به این منظور به دیوار وصل کنید. وقتی که شخص روی زمین نشسته، پایین ترین دسته باید هم سطح چشم او باشد. (شکل ۶۴)

. به شخص بگوئید با کمک گرفتن از این دستگیره ها خودش را بالا بکشد.

. ممکن است یک نفر برای کمک پشت سر بیمار بایستد و کمر او را گرفته و برای ایستادن به او کمک کند.

لازم است بیمار این تمرین را بارها تکرار کند.

. شخص با زانوی جمع شدن روی زمین نشسته است.

. دو شخص کمک کننده دو طرف بیمار روبروی هم ایستاده و زیر دست های او را می گیرند و کمک میکنند از زمین بلند شود. (شکل ۶۵)

. هر شخص زیر بغل بیمار را با یک دست گرفته و دست یا ساعدش را با دست دیگر گرفته و به او کمک میکند.

. سپس آن شخص بیمار را که به جلو هل داده و کمک میکند که بایستد، البته مطمئن شوید که پاهایش محکم بر روی سطح صاف قرار دارد.

. بیمار با زانوی جمع روی زمین نشسته و کف پاهایش بر روز مین است و شخص کمک کننده پشت او می ایستد و دست هایش را از زیر بغل بیمار رد کرده و ساعد او را می گیرد در مقابل بدن وی نگه می دارد.

.سپس می ایستد و بیمار را به سمت بالا می کشد، مطمئن شوید که کف پای بیمار بر روی سطح صاف زمین مستحکم است.

. بیمار در مقابل صندلی یا یک چهار پایه کوتاه زانو بزند

. بیمار از صندلی برای بالا کشیدن خود استفاده کند طوری که بتواند یک پای خود را بالاتر آورده و کف آن را بر روی زمین قرار دهد. سپس از صندلی به عنوان یک کمک برای بالا کشیدن خود استفاده کند.

 حفظ تعادل بعد از ایستادن

یک شخص آسیب دیده ممکن است مدت ها در رختخواب بوده باشد و هر چقدر بیشتر بستری بوده باشد ایستادن و راه رفتن برایش سخت تر خواهد بود. ممکن است مفاصل او خشک و دردناک باشد و به دلایل زیر در حفظ تعادل مشکل داشته باشد.

.ممکن است پاهایش آن قدر ضعیف باشد که تاب تحمل بالا تنه اش را نداشته باشد.

. ممکن است وقتی که سعی میکند بایستد دچار سر گیجه شود. .

. ممکن است پاهایش کاملاً صاف نشود.

ممکن است شخص در تلاش های اولیه توانایی ایستادن طولانی مدت را نداشته باشد. به او اجازه دهید به آهستگی با شرایط جدید خود را وفق دهد. اگر او دراز کشیده است به او فرصت دهید قبل از ایستادن چند دقیقه در وضعیت نشسته باشد. این کار از سر گیجه او جلوگیری میکند.

تمرین های زیر برای آموزش حفظ تعادل به کار می رود.

ایستادن با کمک گرفتن از دو نفر

. هر شخص کمک کننده یک دستش را پشت بیمار گرفته و با دست دیگری دست وی را گرفته و او را نگه می دارد.

ایستادن با کمک یک نفر

. شخص کمک کننده در سمت ضعیف تر بیمار ایستاده و یک دستش را پشت بیمار قرار داده و با دست دیگرش دست یا ساعد او را نگه داشته است.

ایستادن در مقابل میز پایه بلند

. شخص با دستش به میز تکیه داده و با کمک میز وزن خود را روی آن انداخته و می ایستد (شکل ۷۰) بیمار ممکن است برای ایستادن و صاف کردن زانو نیاز به کمک داشته باشد و نیز ممکن است به تمرین هر روزه احتیاج داشته باشد. وقتی که او شروع به ایستادن میکند، میتواند از یک میز یا صندلی به عنوان تکیه گاه استفاده کند. وقتی که بتواند مدت طولانی تری بایستد، از او بخواهید کمتر از میز و یا صندلی برای انتقال وزنش روی آن استفاده کند.

هدف این است که او بتواند بدون کمک گرفتن از هر چیزی بایستد.

 

سوال خود را مطرح کنید :


پاسخی بگذارید