متخصص مغز و اعصاب

اختلالات مربوط به مغز و اعصاب طیف عظیمی از بیماری ها را شامل می شود که ممکن است حتی برخی از آنها نشنیده باشید. و یا با برخی از آنها همچون آلزایمر آشنایی داشته باشد، بیماری آلزایمر، بیماری که مربوط به مغز است و به دلیل عدم کارکرد مناسب مغز بوجود می آید. درمان این دست از بیماری ها، راهی جز پیشگیری و استفاده از دارو نیست. آلزایمر و بسیاری از اختلالات حافظه بخش کوچکی از مراجعات به متخصص مغز و اعصاب است. متخصص مغز و اعصاب در تشخیص و درمان انواع اختلالات مغزی و دستگاه عصبی تخصص دارد از این رو در این مقاله به طور مفصل به بررسی وظایف متخصص مغز و اعصاب و بیماری های مرتبط با این متخصصان پرداخته ایم.

معرفی متخصص مغز و اعصاب یا نورولوژیست

نورولوژی از دو واژه نورو و لوژی سخته شده است. نورو در لغت به معنای علم مربوط به عصب و لوژی به معنای شناختن یا شناسی است. از روی هم قرار گرفتن این دو واژه به یک رشته پزشکی دست می یابیم که مربوط به علوم اعصاب و مغز و بیماری های مرتبط به آن است. رشته نورولوژی به دو دسته نورولوژیست به معنای متخصص مغز و اعصاب و نوروسرجری به معنای جراح مغز و اعصاب تقسیم می شود. نورولوژیست یا متخصص مغز و اعصاب پزشکی است که در زمینه بیماری های مغز و اعصاب و ستون فقرات تخصص دارد. اینگونه متخصصین پس از اتمام دوره های پزشکی عمومی و گذراندن چهار سال دوره تخصصی مغز و اعصاب به این تخصص دست می یابند از این رو قادرند به تشخیص و درمان غیر جراحی اختلالاتی از قبیل اختلالات مغز، نخاع و اعصاب و عضلات دربردارنده نخاع بپردازند. همچنین نکته قابل توجه که اغلب افراد از آن غافل هستند این است که متخصصین مغز و اعصاب قادرند اختلالات مربوط به ستون فقرات را نیز بررسی و درمان کنند.

 متخصص مغز و اعصاب را با جراح مغز و اعصاب اشتباه نگیرید!

جراح مغز و اعصاب یا نوروسرجری تخصصی جدا از نورولوژیست است و در صورتی که بیمار نیاز به جراحی مغز داشته باشد متخصص مغز و اعصاب، بیمار را به یک جراح مغز و اعصاب با تجربه سوق می دهد زیرا نورولوژیست تخصصی در زمینه جراحی ندارد و نمی تواند جراحی انجام دهد. پس به طور کلی می توان گفت بررسی و ارزیابی اولیه و درمان های غیر جراحی بر عهده نورولوژیست یا متخصص مغز و اعصاب است و در صورت تسکین نیافتن درد به کمک درمان های غیر جراحی، در این صورت باید از جراح مغز و اعصاب کمک گرفت. اما برخی بیماری های دستگاه عصبی و ستون فقرات همچون تومور مغزی، تنگی کانال نخاعی نیز وجود دارد که تشخیص و درمان از همان ابتدای بیماری باید توسط جراح مغز و اعصاب صورت بگیرد.

 

چه بیماری هایی به متخصص مغز و اعصاب ارتباط دارد؟ 

به دلیل پیشرونده بودن بیماری های مغز و اعصاب، باید هرچه سرعتر به یک نورولوژیست یا متخصص مغز و اعصاب مراجعه کرد زیرا هر چه مراحل درمانی اینگونه بیماری ها سریعتر آغاز شود تشخیص و درمان آن راحتر است و از پیشرفت بیماری جلوگیری می شود. اما سوالی که در میان مطرح است برای درمان چه بیماری هایی باید به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کرد؟ یا بیماری های مرتبط به متخصص مغز و اعصاب شامل چه مواردی می باشد؟ اگر به هر دلیل دچار علائمی از قبیل موارد زیر شدید پیشنهاد می شود به یک نورولوژیست مراجعه کنید:

  • ابتلا به انواع سردرد در تمامی نقاط جمجمه

  • سرگیجه و احساس سنگینی و سبکی غیر طبیعی در سر

  • بیهوشی غیر طبیعی و پایین آمدن سطح هوشیاری

  • اختلال در حافظه

  • اختلال در تکلم و صحبت کردن

  • اختلال در حفظ تعادل

  • اختلال در راه رفتن

  • ضعف در اندام ها

 

علائم بیماری های عصبی:

  • انواع سردردها شامل سردرد میگرنی، عصبی، سردرد خوشه ای و…

  • بیماری عروق مغزی همچون خونریزی مغزی و تنگی عروق مغز

  • بیماری اختلال حرکتی یا بیماری پارکینسون

  • بیماری صرع و حملات تشنجی

  • بیماری فراموشی یا آلزایمر

  • بیماری دمانس عقلی

  • بیماری ام اس

  • سکته مغزی

  • تومورهای مغزی

  • تومورهای نخاعی

  • اختلالات مربوط به خواب

  • تشخیص و درمان انواع کمردرد و گردن درد

  • بیماری آفازی ( اختلالی که در پی آن، بیمار تکلم خود را از دست می دهد)

  • بیماری آتاکسی ( به ناهماهنگی و بی نظمی در حرکات عضلات را آتاکسی می گویند)

 

متخصص مغز و اعصاب با متخصص اعصاب و روان چه تفاوتی دارد؟

چه زمانی باید به دکتر مغز و اعصاب مراجعه کنیم، کی به متخصص اعصاب و روان؟ این سوالاسیت که اغلب افراد در هنگام مواجه با اختلالات روانی و اعصاب ممکن است از خود بپرسند. با توضیح مفصلی که در مورد متخصص مغز و اعصاب و ستون فقرات و حوزه کاری اینگونه متخصصین داده شد مطمئننا تا حدودی با وظایف این متخصصین آشنا شدید اما گروهی دیگری از پزشکان هستند شامل روانپزشکان یا متخصصان اعصاب و روان، که حوزه کاریشان شبیه به متخصص مغز و اعصاب است از این رو هنوز بسیاری از افراد بر سر دوراهی انتخاب هستند و هنوز نمی دانند هنگام مواجه با مشکلات روانی به کدام متخصص مراجعه کنند. البته برخی از اختلالات روانی نیز وجود دارند که بوسیله جراح مغز انجام میگیرند و در حوزه درمانی به اصطلاح جراحی اختلالات روانپزشکی شناخته می شوند.

متخصص اعصاب و روان یا روانپزشک!

متخصص اعصاب و روان یا روانپزشک، روان درمانی است که در زمینه بیماری های روانی تخصص دارد و به تشخیص و پیشگیری و درمان اختلالات رفتاری، فکری و عاطفی می پردازد. روانپزشک، یک شنوده خوبی است که از مهارت بالایی در شنیدن سخنان بیمار و گفتار خوبی در برقراری ارتباط دارد و با دوره هایی که گذارنده است می تواند به بررسی وضعیت ذهنی و فیزیکی بیماران بپردازد. از این رو با برگزاری جلسات مشاوره و تجویز دارو کمک زیادی در بهبودی بیماران می کند. روانپزشکان در اغلب موراد تنها به درمان خود بیمار می پردازند نه بیماری به گونه ای که با صحبت کردن و بدون تجویز دارو به درمان علائم بیماری می پردازند و دارودرمانی و بستری شدن در بیمارستان و استفاده از روش های درمانی کمی تهاجمی تر همچون الکتروشوک، به عنوان مراحل بعدی درمانی در نظر گرفته می شود که توسط روانپزشک ارائه می شود و حالا نکته مهمی که باعث شده در این بخش به توضیح حیطه کاری روانپزشکان بپردازیم، بررسی تفات های متخصص مغز و اعصاب و متخصص اعصاب و روان می باشد.

همان طور که مشاهده کردید متخصص اعصاب و روان به تشخیص و درمان اختلالات ذهنی و روانی می پردازد؛ اما یک متخصص مغز و اعصاب در زمینه اختلالات دستگاه عصبی یعنی مغز و نخاع تخصص دارد و از انواع روش های درمانی استفاده می کند تا علائم بیماری را سرکوب کند و در جلسات مراجعه به اینگونه متخصصین، خبری از مشاوره دادن و صحبت کردن نمی باشد. برای مثال در بیماری دو قطبی مراحل اولیه بیماری توسط روانپزشک و به کمک درمانی و جلسات مشاوره انجام می شود و در صورت بهبود نیافتن علائم بیماری متخصص اعصاب و روان بیمار را به یک متخصص مغز و اعصاب ارجاع می دهد تا با بکار گیری روش های درمانی تهاجمی تر به بهبود علائم بیمار بپردازد.

 

دکتر بتول دادخواه

متخصص مغز و اعصاب ( نورولوژیست)

 

بهترین متخصص مغز و اعصاب کیست؟

به دلیل نقش مهمی که مغز و اعصاب در کنترل عملکرد بدن بر عهده دارد، علاوه بر درمان سریع و به موقع که رکن اصلی درمان یک بیماری است انتخاب یک متخصص مغز و اعصاب خوب و با تجربه نیز موضوع مهم دیگری است که تاثیری زیادی در روند بهبودی بیمار دارد. زیرا اگر یک متخصص با تجربه باشد سریع می تواند علت بیماری را تشخیص دهد و روند درمانی بیمار را آغاز کند.

از این رو بهترین متخصص مغز و اعصاب کسی است که:

  • مهارت بالایی در تصمیم گیری و تشخیص بیماری داشته باشد و تشخیص را تنها بسنده به استفاده از روش های تصویر برداری همچون ام آر آی و سی تی اسکن نکند.
  • متخصص که به دانش روز آگاه باشد و روزانه با کسب اطاعات لازم، دانش خود را در زمینه مغز و اعصاب افزایش دهد،
  • علاوه بر مهارت ارتباطی بالا و خوش رو بودن، که مشخصه اصلی یک پزشک خوب است؛ یک متخصص خوب کسی است که بسیار دلسوز، با وجدان و به فکر بیمار باشد تا از این طریق بتواند اعتماد بیمار را نسبت به خود جلب کند. این ویژگی را میتوان با پرس جو کردن از بیمارانی که قبلا توسط آن پزشک ویزیت شده اند، بدانید.
  • از انجام آزمایش های پر تکرار و بی دلیل که هزینه بالایی دارد و نیاز به پروسه زمانی طولانی مدت است، جلوگیری کند زیرا بیماری های مغز و اعصاب جزو بیماری هایی که رشد تصاعدی دارند و اتلاف وقت ممکن خطرات جبران ناپذیری را به دنبال داشته باشد.

یک متخصص مغز و اعصاب خوب را زمانی می توان شناخت که از رزمه کاری مناسبی برخوردار باشد از این رو نمونه افرادی که توسط این متخصص به بهبودی کامل دست یافته اند بسیار زیاد است. اینگونه پزشکان را به راحتی می توان پیدا کنید زیرا این متخصصان به دلیل مهارت بالایی که دارند بسیار مشهور هستند.

چرا باید بیمار به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کند؟

بسیاری از بیماران زمانی که با مشکلات مختلفی از جمله گزگز دست و پا، دوبینی، تاری دید، زمین خوردن و یا سفتی عضلات رو به رو می شوند به این دلیل که از منشأ بیماری اطلاعی ندارند نمی‌دانند برای مشکلاتشان باید به چه کسی مراجعه کنند، باید گفت برخی علائمی شبیه به موارد گفته‌شده می‌تواند با بیماری‌های مغز و اعصاب مرتبط بوده و کسانی که چنین مشکلاتی را پشت سر می‌گذرانند در دو مرحله ابتدا به یک پزشک خانواده و عمومی مراجعه و پس از تشخیص ابتدایی به متخصص مغز و اعصاب یا متخصص نورولوژی مراجعه کنند، حال اینکه علم نورولوژی چیست و نورولوژیست چه کسی است و چگونه به شما کمک می‌کند را در این مقاله خواهید یافت.

متخصص مغز و اعصاب ( نورولوژیست ) پزشکی است که با گذراندن دوره تخصصی در رشته مغز و اعصاب به این درجه رسیده است، این پزشک در درمان بیماری‌های عصبی تخصص داشته و مشکلاتی را که مربوط به اعصاب و مغز می‌شود درمان می‌کند، سیستم عصبی شامل دو بخش می‌شود، سیستم اعصاب محیطی و مرکزی که درواقع همان مغز و نخاع است

بیماری‌ها، اختلالات و آسیب‌های ناشی از سیستم عصبی احتیاج به مدیریت دارد و کسی که می‌تواند در مدیریت این سیستم اقدام کند یک متخصص مغز و اعصاب است.

یک متخصص مغز و اعصاب قبل از رسیدن به این مقطع:

  • اولاً باید دوره پزشکی را گذرانده باشد
  • ثانیا دوره تخصص را گذرانده باشد
  • و همچنین یک دوره کارآموزی را گذرانده باشد

انجام خدمات متخصص مغز و اعصاب و یا همان نورولوژیست 

متخصصان مغز و اعصاب با بررسی سیستم اعصاب محیطی و مرکزی ( مغز و نخاع ) موارد و اشکالاتی را که در این دستگاه به وجود آمده بررسی میکنند، به فرض مثال بیمارانی که دچار ام اس می شوند با تخریب پوسته اعصاب یا به اصطلاح میلین به این بیماری مبتلا شده اند و پزشک به دنبال شواهدی برای رد و یا قبول آن می گردد

پزشک مغز و اعصاب ( متخصص مغز و اعصاب ) با توجه به یک بررسی ابتدایی و معاینات بالینی که در مطب انجام می‌دهد احتمال وجود مشکل در این قسمت را بررسی می‌کند و پس‌ از اینکه به یک احتمال ابتدایی رسید با استفاده از پرووسیجر های تشخیصی از قبیل نوار بینایی در این مورد خاص، نوار عصب و عضله، نوار مغز ، سونوگرافی کالرداپلر مغز ، ام آر آی ، سی‌تی‌اسکن ، آزمایش خون و مواردی ازاین‌دست سعی می‌کند تا شواهدی برای وجود بیماری مورد احتمال یافته و یا باوجوداین پروسیجرها آن را رد کند.

پزشک مغز و اعصاب ( نورولوژیست )

کسانی که به پزشک مغز و اعصاب ( نورولوژیست ) و در نگاهی نزدیکتر به متخصص داخلی مغز و اعصاب مراجعه می کنند با علائمی نظیر آنچه در اینجا آمده مواجه می شوند.

  • گیجی
  • تغییر در خلق و خو
  • مشکلات بینایی از قبیل تاری دید و دوبینی
  • سردرد
  • گزگز دست و پا
  • کاهش هوشیاری
  • غش و ضعف ناگهانی
  • لرزش در اندامها
  • نگاه خیره و بدون واکنش
  • مشکلات بویایی و همچنین مشکل در سیستم لمسی

البته اینها تنها مواردی نیستند که می توانند با بیماری‌های مغز و اعصاب در ارتباط باشند ولیکن در بین دسته‌بندی بیماران این عوامل از موارد شایع‌تر محسوب می‌شوند و متخصص مغز و اعصاب در موارد زیادی با آن‌ها روبه‌رو می شود.

بسیاری از بیماریهای مغز و اعصاب خاموش هستند و لازم است تا با دیدن نشانه های اولیه به پزشک مراجعه کنید، زمان در درمان حرف اول را می زند

 

بیماری هایی مرتبط با نورولوژیست یا پزشک متخصص مغز و اعصاب 

  • اختلالات تشنجی مانند صرع

  • سکته مغزی ، خونریزی مغزی، آنوریسم و سکته های هموراژیک

  • ام اس یا همان مولتیپل اسکروز

  • اختلالات عصبی، عضلانی مانند میاستنی گراویس

  • عفونت سیستم عصبی از جمله انسفالیت، مننژیت و آبسه مغزی

  • بیماریها و اختلالات مغزی مانند بیماران پارکینسون، آلزایمر، بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک یا لو گهریک

  • اختلال در نخاع شبیه اختلالات التهابی و خود ایمنی

  • سردرد مانند سردرد خوشه ای و میگرن

بسیاری از پزشکان متخصص مغز و اعصاب ترجیح میدهند تا پس از گذراندن دوره تخصص به دنبال افزایش علم و توان خود در یک مقطع فوق تخصصی باشند تا بتوانند هم به عنوان پزشک مغز و اعصاب و هم به عنوان یک فوق تخصص در زیرشاخه خودشان کمک بهتری به بیماران داشته باشند

برخی از رشته های فوق تخصص در این رشته این موارد هستند

  • مراقبتهای سردرد
  • مراقبتهای عصبی عضلانی
  • فوق تخصص در عروق مغز
  • نورولوژی کودکان
  • صرع

 

نحوه تشخیص بیماری توسط متخصص مغز و اعصاب

معاینات بالینی : پزشک مغز و اعصاب ( نورولوژیست ) لازم است تا ابتدا اقدام به بررسی رفلکسهای اعصاب و همچنین بررسی رفتارهای یک
بیمار به لحاظ تظاهرات فیزیکی بپردازد و پس از دیدن برخی علائم ابتدایی ممکن است درخواست برخی موارد تشخیصی از جمله
آنچه در اینجا آمده است بنماید.

نوار بینایی

نوار بینایی و یا VEP نواری است که از طریق دستگاه نوار عصب و عضله انجام میشود و از طریق آن رفلکس های عصبهای چشم بررسی میشوند، این نوار با کمک چند عدد پین که به مغز و دستگاه وصل می شود انجام شده و هیچگونه دردی را برای بیمار به وجود نخواهد آورد و برای بیماران باردار نیز مشکلی را به وجود نمی آورد، این دستگاه اشعه نداشته و تنها یک تحریک عصبی در چشم ایجاد می کند.

نوار عصب و عضله

در برخی از بیماریها مانند دیسک کمر لازم است تا پزشک به بررسی عصب ها به صورت دقیقتری نموده و با کمک این نوار که با کمک دستگاه EMG/NCV انجام میشود این کار را انجام میدهد، در حین این نوار بیمار کمی متوجه شوک دستگاه شده و پس از آن در صورت لزوم انجام آزمایش بر روی عصلات با کمک نیدل های بسیار ریز رفلکس عضلات نیز بررسی می شود.

نوار مغز

در پاسخ برخی از بیماران که زمان مراجعه به متخصص مغز و اعصاب از نوار مغز میترسند و فکر میکنند این دستگاه به آنها شوک برقی میدهد باید گفت نوار مغز به هیچ عنوان به برق مرتبط نیست و شوک نمیدهد، ضمنا این نوار هیچ دردی نداشته و بسیار ساده توسط یک کلاه کشی و سوکت های نقره اندود انجام می شود تا امواج مغزی بیمار را بررسی
کند، بنابراین نگرانی در این موضوع بی مورد بوده و برای خانمهای باردار نیز مشکلی را به وجود نمی آورد.

MRI

همانگونه که میدانید ام آر آی با وجود اشعه و با نفوذ به لایه های زیرین بدن بیمار از آنها عکس دقیقتر گرفته و به پزشک ارائه میدهد، در ضمن در رابطه با سوال بیماران برای ام آر آی با تزریق ، این ام آر آی با تزریق یک دارو در رگ ها و در
واقع تزریق وریدی انجام می گیرد و هیچ ماده ای به کمر، مغز و یا جاهای دیگر تزریق نمی گردد.

سی تی اسکن ، آزمایش خون ، سونوگرافی کالر داپلر ، TCCD نیز از جمله مواردی هستند که یک متخصص مغز و اعصاب ممکن است برای تشخیص بیماری ددرخواست نماید که تک تک آنها را در مقالات بعدی برای شما شرح خواهم داد.

 

بیماریهای مغز و اعصاب، متخصص مغز و اعصاب

مغز و نخاع، سیستم عصبی مرکزی را تشکیل می دهند. این سیستم پیچیده مغز و اعصاب مسئول بیشتر کارهای ارادی و غیرارادی ماست. مانند راه رفتن و صحبت کردن – و چیزهایی که بدن ما به طور خودکار – مانند تنفس و هضم غذا کنترل می کند.

سیستم عصبی مرکزی همچنین با احساسات ما – دیدن، شنیدن، لمس کردن، مزه کردن و بوییدن – و همچنین احساسات، افکار و حافظه ما درگیر است.

درمان مشکلات مغز و ستون فقرات توسط متخصص مغز و اعصاب

مغز یک توده نرم سلول های عصبی و بافت های حمایتی است. مغز چند قسمت عمده دارد: مغز، مخچه و ساقه مغز.

این قسمت ها با هم کار می کنند، اما هر کدام دارای عملکرد خاصی هستند.

بزرگترین بخش مغز، بیشتر قسمت فوقانی جمجمه را پر می کند. این بخش به دو نیمه به نام نیمکره های راست و چپ مغزی تقسیم می شود. مغز با استفاده از اطلاعاتی که از حواس می گیرد به ما می گوید چه چیزهایی در اطراف ما اتفاق می افتد و بدن ما را برای پاسخدهی بهتر کنترل می کند. نیمکره راست، عضلات سمت چپ بدن را کنترل می کند، و نیمکره چپ عضلات سمت راست بدن را کنترل می کند بنابراین اگر سمت راست مغز سکته کند،سمت چپ بدن فلج می شود. این بخش فوقانی مغز همچنین تکلم و احساسات ما را کنترل می کند، همچنین خواندن، تفکر و یادگیری را نیز کنترل می کند.

مخچه که پشت مغز است، کنترل تعادل و اقدامات پیچیده ای مانند راه رفتن و صحبت کردن را دارد.

ساقه مغز؛ مغز را با نخاع متصل می کند. ساقه مغز کنترل گرسنگی و تشنگی و برخی از اساسی ترین عملکردهای بدن مانند دمای بدن، فشار خون و تنفس را نیز کنترل می کند.

مایع مغزی نخاعی

مغز توسط استخوان های جمجمه و با پوشش سه غشاء نازک به نام مننژ محافظت می شود. مغز همچنین با مایع مغزی نخاعی احاطه شده و محافظت می شود. این مایع توسط سلول های خاصی در چهار فضای خالی مغز، به نام بطن ها تولید می شود. این مایع از طریق بطن ها و در فواصل بین مننژ ها جریان می یابد. مایع مغز و نخاع همچنین مواد مغذی را از خون به مغز منتقل می کند و مواد زائد را از مغز تخلیه می کند.

طناب نخاعی از بسته های سلول های عصبی تشکیل شده است و از طریق مغز از طریق کانالی در مرکز استخوان ستون فقرات از مغز خارج می شود. این استخوان های ستون فقرات از نخاع محافظت می کنند. مثل مغز، طناب نخاعی توسط میننژ ها پوشیده شده و با مایع مغزی نخاعی احاطه می شود.

اعصاب نخاعی مغز را با اعصاب محیطی در بسیاری از قسمت های بدن متصل می کند. برخی اعصاب به طور مستقیم از مغز به چشم ها، گوش ها و سایر قسمت ها می رود. این شبکه عصبی پیامها را بین مغز و بقیه بدن انتقال می دهد.

درمان بی خوابی توسط متخصص مغز و عصاب

بی‌خوابی شایع‌ترین اختلال خواب است. بی‌خوابی زمانی رخ می‌دهد که فرد برای به خواب رفتن مشکل داشته یا، حتی زمانی که برای یک خواب کامل زمان کافی دارد، نتواند خواب خود را ادامه دهد. علل، علائم و شدت بی‌خوابی در افراد مختلف متفاوتند. بی‌خوابی شامل مشکل در به خواب رفتن، در خواب باقی ماندن در تمام طول شب و بیدار شدن صبح خیلی زود است.

بی‌خوابی هم باعث آشفتگی خواب و هم باعث بروز برخی علائم در طول روز می‌شود. بی‌خوابی تقریباً می‌تواند بر تمامی جنبه‌های زندگی تأثیر بگذارد. تحقیقات نشان داده‌اند که بی‌خوابی بر عملکرد کاری تأثیر منفی می‌گذارد، قوه تصمیم‌گیری را دچار اخلال می‌کند و می‌تواند به روابط فرد آسیب بزند. در اکثر موارد، مبتلایان به بی‌خوابی کیفیت زندگی‌شان را بدتر از افراد عادی گزارش می‌کنند.

اگر دست کم در سه ماهه گذشته دچار بی‌خوابی بوده‌اید (بی خوابی مزمن) باید به یک متخصص خواب مراجعه کنید. اگر هم کمتر از سه ماه بی‌خوابی دارید، دچار بی‌خوابی کوتاه مدت هستید، که در این صورت باید سعی کنید بهداشت خواب را رعایت نمایید، و اگر مشکلتان ظرف سه ماه رفع نشد، به یک متخصص خواب یا متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید. بی‌خوابی در میان مبتلایان به اختلالات عصبی و اختلالات تحلیل برنده سیستم عصبی شایع است.
ما در زمینه تشخیص و ارائه انواع مختلف درمان‌های اختلالات عصبی خواب از جمله نارکولپسی (حمله خواب)، صرع شبانه، حرکات دوره ای اندام در خواب و همچنین در تشخیص افتراقی حمله‌های تشنجی شبانه یا در خواب تجربه گسترده‌ای داریم.

انواع بی‌خوابی

بی‌خوابی دارای دو نوع است که از لحاظ ترتیب رخ و طول مدت آشفتگی خواب، و همچنین علائم روزانه با یکدیگر تفاوت دارند. آن‌ها عبارتند از:

بی‌خوابی کوتاه مدت

این نوع بی‌خوابی،که نهایتاً تا سه ماه طول می‌کشد، در ۱۵ تا ۲۰ درصد از افراد رخ می‌دهد.

بی‌خوابی مزمن

این نوع بی‌خوابی دست کم سه بار در هفته رخ داده و حداقل سه ماه طول می‌کشد. حدود ۱۰ درصد از افراد به بی‌خوابی مزمن دچار هستند.

علل و علائم بی خوابی توسط متخصص مغز و اعصاب

 

علل و علائم بی‌خوابی در افراد مختلف متفاوتند. علائم بی‌خوابی عبارتند از:

  • خستگی
  • مشکلات توجه، تمرکز یا حافظه (اختلال شناختی)
  • داشتن عملکرد ضعیف در مدرسه یا سر کار
  • دمدمی بودن یا زودرنجی
  • خواب‌آلودگی در طول روز
  • تحریک‌پذیری یا پرخاشگری
  • نداشتن انرژی یا انگیزه
  • افزایش خطاها یا حوادث
  • نگرانی در مورد وضعیت خواب یا ناامیدی از بهبود آن

بی‌خوابی اغلب با یک مشکل دیگر در ارتباط است. به ندرت پیش می‌آید که بی‌خوابی ناشی از عوامل دیگر نباشد یا عوامل دیگر آن را بدتر نکنند. این عوامل عبارتند از:

استرس

این نوع استرس از موارد نسبتاً جزئی مانند استرس‌های کاری یا شخصی تا موارد شدیدتری مانند مرگ، طلاق یا از دست دادن شغل را در برمی‌گیرد.

عارضه‌های پزشکی

بسیاری از بیماری‌های جسمانی می‌توانند منجر به بی‌خوابی شوند. بی‌خوابی ناشی از عارضه‌های پزشکی بیشتر در میان سالخوردگان دیده می‌شود زیرا معمولاً با بالا رفتن سن مشکلات سلامتی مزمن نیز افزایش می‌یابند. شرایطی مانند بارداری، خصوصاً سه ماه سوم آن، یا یائسگی نیز می‌توانند باعث مشکلات خواب شوند. غالباً شدت و طول مدت بی‌خوابی به نوع عارضه پزشکی مربوطه بستگی دارد.

تعداد زیادی از اختلالات یا عوامل دیگر نیز می‌توانند منجر به بی‌خوابی شوند، از جمله:

  • عارضه‌هایی که باعث درد مزمن (مداوم) می‌شوند، مانند آرتروز و اختلالات سردرد
  • عارضه‌هایی که تنفس را دشوار می‌کنند مانند آسم یا نارسایی قلبی
  • پرکاری تیروئید
  • اختلالات معده‌ای، روده‌ای، مانند سوزش سر دل
  • سکته مغزی
  • اختلالات خواب مانند سندرم پای بی‌قرار و مشکلات تنفسی مربوط به خواب
  • یائسگی و گرگرفتگی

اختلالات روانی

رابطه میان خواب و سلامت روان پیچیده است. گاهی اوقات بی‌خوابی ناشی از یک اختلال سلامت روان است. اغلب، در افراد مبتلا به بی‌خوابی یک اختلال سلامت روان یافت می‌شود. افسردگی یکی از شایع‌ترین بیماری‌های روانی و علت بسیاری از موارد بی‌خوابی است. مبتلایان به افسردگی اغلب برای به خواب رفتن یا باقی مانند در خواب با مشکل مواجهند. مشکل در به خواب رفتن در مبتلایان به اختلالات اضطراب نیز شایع است. سایر اختلالات خلقی مانند اختلال دوقطبی نیز می‌توانند باعث مشکلات خواب شوند.

مصرف برخی داروها یا مواد مخدر

بی‌خوابی می‌تواند به عنوان یکی از عوارض جانبی بسیاری از داروهای تجویزی یا بدون نسخه رخ دهد. داورهای سرماخوردگی و ضدحساسیت حاوی سودوافدرین بوده می‌توانند به خواب رفتن را دشوار کنند. داروهای ضدافسردگی و داروهای مورد استفاده برای اختلال بیش فعالی کمبود توجه عالی، فشار خون بالا یا پارکینسون نیز می‌توانند باعث بی‌خوابی شوند.
مصرف الکل پیش از خواب می‌تواند باعث بیدار شدن مکرر از خواب در طول شب شود. همچنین توقف ناگهانی مصرف یک قرص خواب نیز باعث بی‌خواب می‌شود.
داشتن حساسیت و آلرژی نسبت به برخی غذاها می‌تواند منجر به بی‌خوابی و بیدار شدن مکرر از خواب شبانه شود.

عوامل محیطی

گاهی اوقات محیطی که در آن می‌خوابید عامل بی‌خوابی است. عوامل مزاحمی مانند سرو صدا، نور یا دماهای شدید می‌توانند در خواب اختلال ایجاد کنند. قرارگیری طولانی مدت در معرض سموم و مواد شیمیایی نیز می‌تواند به خواب رفتن یا باقی ماندن در خواب را دشوار کند.

عادات و سبک زندگی

متغیر بودن برنامه خواب کارکنان شیفتی می‌تواند آن‌ها را دچار بی‌خوابی کند.

 

تشخیص

یک پزشک می‌تواند بی‌خوابی را تشخیص داده و با همکاری تیم متخصصین خواب آن را درمان کند. پیش از زمان مراجعه، پزشک از شما خواهد خواست به مدت دو هفته وقایع مربوط به خوابتان را در یک برگه ثبت کنید. برگه ثبت خواب، که زمان به خواب رفتن، زمان بیدار شدن و همچنین طول مدتی که در حین شب بیدار هستید در آن ثبت شده است، به پزشک کمک می‌کند تا از عادتان خوابتان مطلع شود. با توجه به این اطلاعات پزشک می‌تواند علت بی‌خوابی و گزینه درمانی مناسب شما را تعیین کند.
پزشک علاوه بر آگاهی از تاریخچه پزشکیتان، باید از هرگونه دارویی که مصرف می‌کنید، از جمله داروهای بدون نسخه، اطلاع داشته باشد. همچنین اگر در زندگی‌تان حادثه‌ای رخ داده که شما را دچار استرس یا آسیب روحی کرده است، باید آن را با پزشک در میان بگذارید. پزشک برای آنالیز وضعیت سلامت روانی و عاطفی‌تان از شما یک آزمون کتبی به عمل می‌آورد. همچنین اگر احتمال دهد که بی‌خوابی ناشی از یک مشکل پزشکی است از شما آزمایش خون می‌گیرد.

درمان

درمان بی‌خوابی به علت زمینه‌ای آن بستگی دارد. معمولاً، پزشک برای بی‌خوابی مزمن هرگونه ترکیبی از درمان‌های زیر را توصیه می‌کند:

داروها

عموماً برای درمان بی‌خوابی دارو تجویز می‌شود. قرص‌های خواب‌آوری که مشخصاً برای درمان بی‌خوابی تأیید شده‌اند داروهای هیپنوتیک نام دارند. البته ممکن است به مرور زمان نسبت به این داروها مقاوم شوید. برخی از داروهای تولید شده برای مشکلات دیگر، برای کمک به خواب نیز استفاده می‌شوند. پزشک می‌تواند تعیین کنند که کدام دارو برای شما بهتر است. داروها تنها باید تحت نظارت پزشک دارو مصرف شوند.
اگر بی‌خوابی ناشی از یک عارضه پزشکی باشد، پزشک شما را جهت درمان عارضه پزشکی مذکور به یک متخصص معرفی می‌کند. معمولاً با بهبود عارضه پزشکی، بی‌خوابی نیز بهبود می‌یابد. همچنین اگر متخصص خواب احتمال دهد داروهایی که مصرف می‌کنید با بی‌خوابیتان در ارتباط است، آن‌ها را تغییر می‌دهد.

بهداشت خواب

در بسیاری از موارد بی‌خوابی مزمن، با رعایت بهداشت خواب و تغییر عادات خواب، بی‌خوابی نیز بهبود می‌یابد. بهداشت خواب به یک سری عادات و آداب هنگام خواب گفته می‌شود که شما می‌توانید هر شب آن‌ها را انجام داده و وضعیت خوابتان را بهبود دهید.

رفتار درمانی شناختی برای بی‌خوابی

رفتار درمانی شناختی برای بی‌خوابی، به افکار و رفتارهایی می‌پردازد که شما را از داشتن یک خواب خوب محروم می‌کنند. این روش همچنین به شما کمک می‌کند تا با یادگیری یک سری استراتژی‌های جدید وضعیت خوابتان را بهبود دهید. رفتار درمانی شناختی می‌تواند شامل تکنیک‌هایی برای کاهش استرس، ریلکسیشن و مدیریت برنامه زمان‌بندی خواب باشد.

ورزش

تمامی تحقیقات انجام شده نشان داده‌اند که وضعیت خواب مبتلایان به بی‌خوابی را به طور چشمگیری بهبود می‌دهد. در یکی از تحقیقات مشاهده شد که، مبتلایان به بی‌خوابی مزمن در روزهایی که یک ورزش هوازی با شدت متوسط (مانند راه رفتن) انجام می‌دادند، در مقایسه با روزهایی ورزش نمی‌کردند، زودتر به خواب رفته و مدت طولانی‌تری می‌خوابیدند. البته، ورزش‌های هوازی شدید (مانند دویدن) یا بلند کردن وزنه وضعیت خواب این افراد را بهبود ندادند.

 درمان افسردگی شدید و مزمن توسط متخصص مغز و اعصاب

احساس غمگینی، ناامیدی، از دست دادن علاقه یا لذت از فعالیت‌های روزمره، اینها علائمی هستند که برای همه‌ی ما آشنا می‌باشند. اما در صورتی که ماندگار باشند و تاثیر قابل ملاحظه‌ای بر زندگی ما بگذارند ممکن است تبدیل به افسردگی شوند.

افسردگی یک اختلال روانی است و خلقی است که خصوصیت آن بی‌حوصلگی و احساس غمگینی و از دست دادن علاقه می‌باشد. افسردگی یک مشکل مداوم است و گذرا نمی‌باشد، مدت زمان متوسط یک دوره‌ی افسردگی ۶ تا ۸ ماه است.

به نظر می‌رسد که افسردگی در زنان بیشتر از مردان شایع است. علائم آن شامل عدم خوشی و کاهش علاقه به چیزهایی که قبلاً باعث خوشحالی فرد می‌شدند، است.

وقایع زندگی مانند داغدار شدن باعث ایجاد تغییرات خلقی می‌شوند که معمولاً از ویژگی‌های افسردگی قابل تشخیص هستند. علل افسردگی بطور کامل درک نشده‌اند اما احتمالاً ترکیب پیچیده‌ای از عوامل ژنتیکی، بیولوژیکی، محیطی و روانی می‌باشد.

افسردگی را می‌توان با داروهای ضد افسردگی یا روان درمانی درمان کرد. برای کسب آگاهی در باره‌ی افسردگی، تشخیص و درمان آن و همچنین کسب مشاوره از  متخصص مغز و اعصاب و یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌ی ما تماس حاصل نمایید.

طبقه بندی افسردگی توسط متخصص مغز و اعصاب

افسردگی متفاوت از نوسانات خلق و خوی است که افراد به عنوان بخش از زندگی عادی خود تجربه می‌کنند. واکنش‌های عاطفی موقت در برابر چالش‌های زندگی روزمره افسردگی نمی‌باشد.

به همین ترتیب، حتی احساس اندوه ناشی از مرگ یک فرد نزدیک در صورتی که ماندگار نباشد افسردگی نیست.

هرچند افسردگی می‌تواند مرتبط با داغدار شدن باشد. هنگامی که افسردگی بعد از یک فقدان رخ دهد، روان‌شناسان آن را اندوه پیچیده می‌نامند.

انواع مختلف افسردگی

اگر ویژگی غالب، حالت افسردگی باشد، این وضعیت افسردگی تک قطبی نامیده می‌شود.

هرچند در صورتی که ویژگی آن دوره‌های مانیک و افسردگی باشد که با دوره‌های خلق و خوی طبیعی جدا شده‌اند، تحت عنوان اختلال دو قطبی (پیش‌تر افسردگی مانیک نامیده می‌شد) شناخته می‌شود.

افسردگی تک قطبی می‌تواند شامل اضطراب و علائم دیگر باشد اما بدون دوره‌های مانیک. هرچند، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که در حدود ۴۰ درصد از اوقات، افراد مبتلا به اختلال دو قطبی افسرده هستند و در نتیجه تمایز این دو وضعیت دشوار می‌باشد.

اختلال افسردگی

ویژگی این وضعیت، افسردگی همراه با روان پریشی است. روان پریشی می‌تواند شامل توهم، باورهای غلط و عدم قبول واقعیت،‌ یا هذیان باشد که باعث می‌شود فرد چیزهایی را حس کند که وجود ندارند.

افسردگی پس از زایمان

زنان اغلب دچار وضعیتی تحت عنوان اندوه تازه مادران می‌شوند، اما افسردگی پس از زایمان شدیدتر است.

اختلال افسردگی اساسی

این وضعیت که قبلاً اختلال خلقی فصلی نامیده می‌شد مرتبط با کاهش روشنایی روز در زمستان است.

افسردگی در طول این فصل رخ می‌دهد اما در سایر اوقات سال و در واکنش به نور درمانی بهبود می‌یابد. در کشورهای با زمستان‌های طولانی یا شدید بیشتر این وضعیت مشاهده می‌شود.

علل افسردگی

علل افسردگی بطور کامل درک نشده‌اند و ممکن است محدود به یک منبع نباشد.

افسردگی احتمالاً ناشی از ترکیب پیچیده‌ای از عواملی است که شامل موارد زیر هستند:

  • ژنتیکی
  • بیولوژیکی: تغییرات در میزان انتقال دهنده‌های عصبی
  • محیطی
  • روانی و اجتماعی

چه افرادی در خطر ابتلا به افسردگی هستند؟

  • رویدادهای زندگی: ازجمله داغدار شدن، طلاق، مشکلات کاری، روابط با دوستان و خانواده، مشکلات مالی، دغدغه‌های پزشکی یا استرس حاد
  • شخصیت: افرادی که در ارائه برنامه‌ها یا کنار آمدن با مشکلات پیشین در زندگی ناموفق هستند.
  • عوامل ژنتیکی: خویشاوندان درجه اول و دوم با بیماران افسرده بیشتر در خطر هستند.
  • آسیب‌های دوران کودکی
  • برخی داروهای تجویزی: از جمله کورتیکواستروئیدها، برخی مسدود کننده‌های بتا، اینترفرون و سایر داروهای تجویزی
  • سوء مصرف داروهای تفریحی (مانند الکل و آمفتامین) می‌تواند همراه با افسردگی باشد یا منجر به آن شود. ارتباط قوی بین سوء مصرف دارو و افسردگی وجود دارد.
  • ضربه به سر در گذشته
  • افرادی که دچار دوره‌های افسردگی اساسی بوده‌اند بیشتر در خطر ابتلای مجدد به آن هستند.
  • سندرم‌های درد مزمن و نیز سایر شرایط مزمن مانند دیابت، بیماری مزمن انسدادی ریه و بیماری قلبی عروقی

علائم افسردگی توسط متخصص مغز و اعصاب

علائم و نشانه‌های افسردگی می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • خلق و خوی افسرده
  • کاهش علاقه یا لذت از فعالیت‌هایی که فرد قبلا از آنها لذت می‌برد، مانند فقدان تمایل جنسی
  • کاهش وزن ناخواسته (بدون رژیم غذایی) یا کاهش اشتها
  • بی خوابی (مشکل در خوابیدن) یا پرخوابی
  • آژیتاسیون (برای مثال بی قراری، قدم زدن با اضطراب در یک مسیر کوتاه)، یا کندی روانی حرکتی (کندی حرکات و تکلم)
  • خستگی یا فقدان انرژی
  • احساس بی ارزش بودن یا گناه
  • بدتر شدن توانایی فکر کردن، تمرکز یا تصمیم گیری
  • افکار مکرر در مورد مرگ یا خودکشی یا تلاش برای خودکشی

تشخیص افسردگی با یک جلسه مشاوره با پزشک متخصص مغز و اعصاب

درخواست کمک از یک متخصص سلامت به منظور بررسی دلایل مختلف افسردگی، اطمینان از تشخیص افتراقی دقیق و درمان بی‌خطر و موثر اهمیت بسزایی دارد.

  • مانند بیشتر مراجعات به پزشک، ممکن است یک معاینه‌ی فیزیکی به منظور کنترل علل جسمی و شرایط همراه با آن انجام شود. سوالاتی پرسیده خواهد شد و سابقه‌ی بیمار گرفته می‌شود تا علائم، دوره زمانی و غیره مشخصص گردند.
  • برخی پرسشنامه‌ها به پزشکان کمک می‌کنند تا شدت افسردگی را ارزیابی کنند. برای مثال مقیاس درجه بندی افسردگی هامیلتون دارای ۲۱ سوال است که نمرات آن توصیف کننده‌ی شدت بیماری خواهد بود. مقیاس هامیلتون یکی از مورد استفاده‌ترین ابزار ارزیابی در جهان توسط متخصصین جهت درجه بندی افسردگی می‌باشد.

درمان افسردگی

افسردگی یک بیماری روانی قابل درمان می‌باشد.

سه بخش به منظور کنترل افسردگی وجود دارد:

  • حمایت: از بحث در مورد روش‌های عملی و کمک در استرس‌ها، تا آموزش به اعضای خانواده.
  • روان درمانی: که تحت عنوان گفتار درمانی نیز شناخته می‌شود، مانند رفتار درمانی شناختی.
  • درمان با دارو: داروهای ضد افسردگی شدید

روان درمانی

روان درمانی یا گفتار درمانی برای افسردگی شامل رفتار درمانی شناختی (CBT)، روان درمانی بین فردی و درمان حل مشکلات می‌باشد.

در موارد خفیف افسردگی، روان درمانی اولین گزینه‌ی درمان می‌باشد؛ در موارد متوسط و افسردگی شدید ممکن است از آنها در کنار درمان‌های دیگر استفاده کرد.

رفتار درمانی شناختی و روان درمانی بین فردی دو نوع اصلی روان درمانی مورد استفاده در افسردگی می‌باشند.

رفتار درمانی شناختی ممکن است در جلسات فردی با درمانگر، بصورت رو در رو، گروهی یا تلفنی انجام شود.

برخی از مطالعات اخیر نشان داده‌اند که رفتار درمانی شناختی را می‌توان بطور موثری از طریق کامپیوتر نیز اجرا کرد.

درمان بین فردی به بیماران کمک می‌کند تا مشکلات عاطفی که بر روابط و ارتباطات آنها تاثیر گذاشته و

چگونگی تغییر خلق و خوی توسط این عوامل که قابل تغییر هستند را شناسایی کنند.

تجویز داروهای ضد افسردگی توسط متخصص مغز و اعصاب

داروهای ضد افسردگی توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب تجویز می‌شوند. این داروها برای افسردگی‌های متوسط تا شدید مورد استفاده قرار می‌گیرند،

اما برای کودکان توصیه نمی شوند و برای نوجوانان نیز با احتیاط تجویز می‌گردند.

برخی از انواع داروها در درمان افسردگی وجود دارند:

  • مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)

  • مهار کننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs)

  • ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای

  • ضد افسردگی‌های آتیپیک

  • مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین و نوراپی‌نفرین

هر دسته از داروهای ضد افسردگی بر روی یک انتقال دهنده‌ی عصبی متفاوت عمل می‌کنند. مصرف داروها باید طبق تجویز پزشک حتی بعد از بهبود علائم ادامه پیدا کند تا از بازگشت بیماری جلوگیری شود.

داروهای ضد افسردگی ممکن است افکار یا اقدامات برای خودکشی را در برخی کودکان، نوجوانان و جوانان در چند ماه ابتدایی درمان افزایش دهند. هرگونه نگرانی باید همواره با پزشک در میان گذاشته شود، از جمله تصمیم برای قطع مصرف داروهای ضد افسردگی.

الکتروشوک درمانی

موارد افسردگی شدید که واکنشی به دارو نشان نداده‌اند ممکن است با الکتروشوک درمانی (ECT) قابل بهبود باشند؛ این روش به خصوص برای افسردگی روانی موثر است.

ورزش و درمان‌ افسردگی

ورزش‌های هوازی ممکن است در برابر افسردگی خفیف موثر باشند زیرا باعث افزایش میزان اندورفین شده و نوراپی نفرین انتقال دهنده عصبی که مرتبط با خلق و خوی است را تحریک می‌کند. درمان‌های تحریک مغز از جمله شوک درمانی نیز در افسردگی شدید مورد استفاده قرار می‌گیرند. تحریک مغناطیسی مکرر مغز پالس‌های مغناطیسی به مغز ارسال می‌کند که ممکن است در اختلال افسردگی شدید اساسی موثر باشد.

معرفی بیشتر متخصص مغز و اعصاب

یک متخصص مغز و اعصاب یک پزشک است که متخصص در زمینه نورولوژی است . متخصصان مغز و اعصاب تشخیص و درمان بیماری ها و شرایط مغز و سیستم عصبی، از جمله هر گونه مسائل مربوط به نحوه اعصاب اطلاعات حسی از انتهای عصبی به مغز از طریق نخاع اطلاعات.

برخی از شرایط درمان اعصاب شامل صرع ، سکته مغزی ، مولتیپل اسکلروز ، میگرن، بیماری پارکینسون، فلج مغزی و خیلی بیشتر است.

چگونه می توان یک متخصص مغز و اعصاب شد

از آنجا که یک متخصص مغز و اعصاب یک نوع از پزشک است، روند آموزش گسترده است و نیاز به درجه پزشکی (MD یا DO) علاوه بر یک مدرک کارشناسی ارشد:

  • دیپلم دبیرستان
  • ۴ سال کارشناسی ارشد از دانشگاه یا کالج
  • ۴ ساله پزشکی از مدرک پزشکی معتبر ایالات متحده (یا معادل آن)
  • ۳ سال آموزش اقامت در مغز و اعصاب

محیط کار معمول و برنامه ریزی برای یک متخصص مغز و اعصاب

اکثر متخصصان مغز و اعصاب خارج از محیط دفتر هستند که ممکن است در یک بیمارستان یا در یک ساختمان پزشکی قرار بگیرند. وظایف تکمیل شده توسط یک متخصص مغز و اعصاب عبارتند از: بررسی بیمار، بررسی سابقه پزشکی از جمله نشانه ها و نشانه های حیاتی، آزمایش های متعدد و انجام برخی از روش ها. متخصصان مغز و اعصاب همچنین ممکن است با یک پزشک مراقب اولیه، جراح، رادیولوژیست و سایر پزشکان مشورت کنند. متخصصان مغز و اعصاب همچنین مدارک بیمار را ثبت کرده و در صورت نیاز داروها را تجویز می کنند.

به طور معمول، یک متخصص مغز و اعصاب پنج روز در هفته کار می کند، به علاوه وظایف در تماس تلفنی برای رسیدگی به اورژانس بیمار. به طور متوسط ​​حدود ۴۰-۵۰ ساعت در هفته استاندارد است. در یک روز کامل دفتر، یک متخصص مغز و اعصاب روزانه حدود ۲۰ تا ۲۵ بیمار را می بیند. همانند اکثر پزشکان، متخصصان مغز و اعصاب هر ساله حدود چهار تا شش هفته برای تعطیلات در نظر گرفته می شوند و ممکن است یک هفته یا دو هفته دیگر برای کارهای آموزشی CME مجاز باشند.

برخی از آزمایشها و روشهایی که ممکن است مغز متخصص مغز و اعصاب انجام یا دستور دهد شامل اسکن CAT، EEG (الکتروانسفالوگرام)، MRI، آنژیوگرام، ضربه نخاعی و غیره است. برخی از متخصصان مغز و اعصاب همچنین ممکن است برخی از بیماران را برای کنترل درد راهنمایی کنند.

 

 

نشانه های بیماری ام اس

اگر احساس هر گونه بی حسی در اندام های بدنتان دچار کابوس ابتلا به بیماری ام اس می شوید و ترس از این بیماری شما را فرا می گیرد، در این مطلب با ما همراه باشید. بیماری ام اس چند سالی است که به عنوان بیماری قرن معرفی شده است. هرچه زمان میگذرد با نسل جدید از درمان ها و داروها رو به رو هستیم و می توان به جرات گفت این بیماری دیگر مانند قدیم بیماران را از پای در نمی آورد.

نظر متخصص مغز و اعصاب درباره ام اس

بیماری ام اس یک بیماری خودایمنی است که سیستم اعصاب مرکزی را درگیر کرده و در پی آن باعث بروز علائم و عوارض متعددی می شود. از شایع ترین علائمی که این بیماری با خود به همراه دارد می توان به اختلال در بینایی، گزگز دست ها، علائم حسی و حرکتی، اختلالات تعادل، مشکلات شناختی و مشکلات ادراری اشاره کرد، البته نوع پیدایش علائم بستگی به قسمتی دارد که بیماری آن را تحت الشعاع قرار داده است. وی افزود: متاسفانه در سال های اخیر آمارها با افزایش چشمگیری رو به رو شده است، متوسط سن ابتلا به این بیماری حدود ۲۶سال گزارش شده و همچنین باید دانست این بیماری در زنان به نسبت مردان بیشتر است. شایع ترین علامتی که با آن باید به وجود ام اس در خود شک کنید تاری دید و گز گز اندام هاست.

تاثیر ام اس در سن و سال و جنسیت

محدوده سنی  شیوع بیماری بالا است بین ۱۵ تا ۵۰ سال اعلام شده است. دلایل متفاوتی برای این معضل مطرح شده است، البته ناگفته نماند این بیماری ام اس در تمامی دنیا با افزایش بالایی رو به رو است و مهم ترین دلایلی که می توان از عوامل شیوع نام برد تغییر در سبک زندگی، کاهش ویتامین دی، عفونت های مختلف، مصرف سیگار و قلیان، آلودگی هوا و استرس های مزمن است.

بیماری ام اس بیشتر در زنان شایع است و می توان یکی از علت های شیوع آن در زنان را تاثیر هورمون های جنسی دانست. همان طور که گفتیم، ام اس بیماری خودایمن است و اکثر بیماری های خود ایمن در زنان شایع تر است. عضو انجمن ام اس اظهار داشت: اینکه بیماری های روحی و روانی مانند افسردگی، عامل ایجاد کننده بیماری باشد هنوز به پاسخی قطعی و علمی نرسیده اند اما می توان گفت فردی که به ام اس مبتلاست و علاوه بر آن درگیر افسردگی هم باشد باعث تشدید بیماری وی می شود.

تاثیر ژنتیک در بیماری ام اس

ژنتیک در این بیماری بی تاثیر است. ژنتیک در تمامی بیماری ها دخیل است همچنین در خصوص بیماری ام اس نیز این موضوع صدق می کند اما می توان گفت زیر ۱۰ درصد ممکن است ام اس منشا ژنتیک داشته باشد، این عامل جزء فاکتورهای اصلی نیز به حساب نمی آید لذا افرادی که درگیر بیماری ام اس هستند به هیچ عنوان نگران ابتلای کودک خود به این بیماری نباشند چرا که بالای ۹۰ درصد احتمال دارد که کودکشان به این عارضه مبتلا نشود. گرمای هوا، روند بیماری، مصرف سیگار، مصرف چربی زیاد و همچنین استرس های شدید نیز باعث وقوع حملات در بیماران مبتلا به ام اس می شود.

ترس از ابتلا به ام‌ اس در کشور افزایش پیدا کرده است و هر کس که علائمی مانند گزگز دست داشته باشد، گمان می‌کند به ام‌ اس مبتلاست و دیگر زندگی وی به آخر رسیده است، این در حالیست که چنین علائمی لزوما به معنای ابتلا به ام‌ اس نیست اما بسیار خوب است مردم در رابطه با این بیماری اطلاعات بیشتری کسب کنند و دیدن علائم آن به پزشک مراحعه کنند. همچنین متاسفانه در کشور ما بیماری ام اس را یک غول بی شاخ دم به مردم معرفی کرده اند و افراد بر این باورند اگر به ام اس مبتلا شوند دیگر ویلچرنشین شده و دیگر آخر دنیاست، بیماران و افراد دیگر باید بدانند که به هیچ عنوان این موضوع صحت ندارد بخصوص امروزه که داروها بسیار رو به پیشرفت است و با نسل جدید داروها رو به رو هستیم، دیگر بیماران به راحتی می توانند بیماری را مهار کرده و زندگی طبیعی مانند سایر افراد را دارا باشند.

نکته پایانی

نکته حائز اهمیت این است که ام اس فوبیا را از مردم کشور دور کنیم چرا که همین موضوع باعث می شود بیماران در ازدواج، کار و زندگی اجتماعی دچار مشکلات جدی شوند. عضو انجمن ام اس یادآور شد: بیماران درصورتی درگیر عوارضی چون نابینایی و فلج عضو می شوند که حملاتی بهشان وارد شود اما باز هم لازم به ذکر است بیماران نگران نباشند چرا که در چنین صورت هم با مصرف دارو فرد به بهبودی دست می یاید. البته برخی از بیماران قدیمی تر درگیری یکسری عوارض هستند که متاسفانه در کشور داروی مناسبی برای این دسته از بیماران در دسترس نیست و در اینگونه موارد است که بیمار دچار نقص عضو می شود.

سوال خود را مطرح کنید :


پاسخی بگذارید