بهترین متخصص مغز و اعصاب تهرانپارس

متخصص مغز و اعصاب: در این مطلب قصد داریم حرفه یک متخصص مغز و اعصاب را بررسی کنیم. اینکه چه بیمارانی با چه علائمی می بایست به یک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنند و چه تفاوت هایی با دیگر پزشک های بالینی دارد.

باید گفت که متخصص مغز و اعصاب پزشکی است که برای درمان بیماری های مغز و اعصاب به آن مراجعه میکنند . در واقع در اثر بعضی از بیماری ها پزشک عمومی با انجام دادن آزمایش های مختلف تشخیص می دهد که بیمار باید به متخصص مراجعه کند ما در ادامه تمامی بیماری های مرتبط با مغز و اعصاب را برای شما توضیح می دهیم.

تاثیر اختلالات مغز و اعصاب روی سیستم بدن؟

از جمله خصوصیات اصلی انسان، توانایی فوقالعاده‌ی او در فکرکردن است. در حقیقت تفکر یکی از بی‌نظیرترین و انسانی‌ترین ویژگی‌های یک انسان است. همان‌طور که انسان با افکار و اندیشه‌های خیالی و غیرمنطقی، مایه‌ی اضطراب و نگرانی خود را فراهم می‌کند، از طریق تفکر صحیح و منطقی نیز می‌تواند خود را از شر ناراحتی‌های خویش، رها سازد.

هر یک از ما انسان‌ها دارای افکار و اخلاق خوب و بدی هستیم. اما به کرار دیدیم که برخی از انسان‌ها در دیدن مشکلات و ضعف‌های خود ناتوان هستند. این افراد بصیرت را ندارند یا بصیرت را گم کرده اند. یک رایانه شخصی، صبح زمانی که شروع به کار میکند به این فکر نمیکند که چطور امروز را بهتر از دیروز کار کند و بیاندیشد. اما آیا خود شما هم مانند یک رایانه فکر میکنید؟ جواب این سوال با شماست. زمانی که شما تصمیم میگیرید بهتر از این باشید، اخلاق‌های بد خود را تکرار نکنید و به سمت خوبی‌ها پیش برید یعنی شما از ذهن خود، بصیرت را دریافت کرده اید. بصیرت نیز یک نوع الهام از خدا برای شماست. الهام و بصیرت را باید جستجو کرد و سپس در انتظار طلوعشان نشست.

تصور کردن، تخیل کردن، تجسم فضایی کردن، همگی توانایی‌هایی هستند که مغز هیچ‌ کدام از جنبندگان روی زمین نمی‌تواند آن را پردازش کند. سیستم عصبی بدن انسان بی‌شک پیچیده ‌ترین اندام بدن انسان و اصولاً هر موجود زنده‌ دیگری است. حداقل چهار متخصص پزشکی این سیستم را مطالعه می‌کنند و برای درمان اختلالات مختلفش راه‌حل‌هایی را ارائه می‌کنند که لزوماً به همدیگر شبیه هم نیستند؛ متخصص مغز و اعصاب ، جراح مغز و اعصاب متخصص اعصاب و روان (روان‌پزشک) و روان‌شناس. همه‌ی این‌ها نشان از پیچیدگی این سیستم دارند و حتی هنوز هم بسیاری از پیچیدگی‌های این سیستم شناسایی نشده است و جای سؤال زیادی برای متخصصان دارد.

کارکرد سیستم بدن

دستگاه عصبی بدن انسان شامل مغز، نخاع، اندام‌های حسی و همه‌ی اعصابی است که از این‌ها خارج می‌شوند و اندام‌ها را به یکدیگر وصل می‌کنند. این‌ها مسئولیت کنترل و مدیریت بدن و ارتباط برقرار کردن بین این اندام‌ها را به عهده دارند. در واقع دستگاه عصبی انسان از سه بخش تشکیل شده است:

سیستم عصبی مرکزی (central nervous system):

مغز و نخاع اندام‌های این بخش از سیستم عصبی هستند و کارهایی مثل به خاطر سپردن (حافظه)، پردازش اطلاعات و تنظیم‌های مختلف مربوط به آن را به عهده دارند. درواقع مرکزی است که تمامِ اطلاعات از اندام‌های مختلف به آن می‌رسد و می‌تواند پردازششان کند و دستور مربوطه را به آن‌ها منتقل کند. همچنین وظایفی مثل خلاقیت بروز دادن، ابراز احساسات، تخیل و تصور کردن، صحبت کردن و درک کردن به عهده‌ی مغز است. درواقع به طور کلی می‌توان گفت که این بخش از سیستم عصبی وظیفه‌ی کنترل فعالیت‌های ارادی و غیرارادی انسان را بر عهده دارد.

سیستم عصبی محیطی (peripheral nervous system):

 

این بخش درواقع مسیرِ ارتباطی‌ای است بین داخل و خارج بدن. اطلاعات را توسط اندام‌های حسی دریافت می‌کند و از طریق اعصاب مختلف به مغز و نخاع برای پردازش می‌فرستد. تمامِ ماهیچه‌های بدن در این دسته قرار می‌گیرند که به دو دسته هم تقسیم می‌شوند:

سیستم اعصاب پیکری (somatic nervous system):

 

بخشی از اعصاب سیستم عصبی محیطی را می‌گویند که به ماهیچه‌های ارادی وصل می‌شوند و همانطور که از نامش هم مشخص است، اطلاعات را از ماهیچه‌هایی مثل بینی، زبان، چشم، دست و پا، گوش و… می‌گیرد و برای پردازش به مغز می‌فرستد.

سیستم اعصاب خودمختار (autonomic nervous system):

 

این اعصاب شامل فعالیت‌های غیرارادی بدن است و بیشتر فعالیت‌های آن در نخاع و غده هیپوتالاموس بدن اتفاق می‌افتد. سیستم فشار خون، خالی شدن مثانه، حرکات روده و معده، عرق کردن و… توسط همین اعصاب اتفاق می‌افتد. کسانی که مرگ مغزی می‌شوند، این بخش از مغزشان فعال است و باقی بخش‌ها از کار افتاده است.

مطالب پیشنهادی:  بیماری‌ های نورولوژیک و مغز و اعصاب

چهار رشته تخصصی در حوزه مغز و اعصاب

در تخصص‌های پزشکی‌ که با مغز و اعصاب ارتباط دارند چهار رشته وجود دارد که در حقیقت فعالیت آنها به درمان اختلالات عصبی است. متخصص مغز و اعصاب، جراح مغز و اعصاب، متخصص اعصاب و روان‌شناس پزشکانی هستند که در این زمینه تخصص خود را دریافت می کنند.

روان‌شناس در دانشگاه رشته روان‌شناسی خوانده است و اگر تا مقطع دکترا تحصیل کند، لقب روان‌شناس به او داده می‌شود و می‌تواند مطب تأسیس کند و کار درمان‌گری کند. باقی تخصص‌ها هفت سال اول دوره تحصیلات دانشگاهی‌شان را در رشته پزشکی عمومی سپری می‌کنند. متخصص اعصاب و روان دوره‌ی تخصص را در رشته اعصاب و روان می‌گذراند و پزشک شناخته می‌شود. متخصص مغز و اعصاب هم دوره‌ی چهارساله‌ی رزیدنسی و دوره‌های آموزشی بعدش را در رشته مغز و اعصاب می‌گذراند. اما جراح مغز و اعصاب پس از دوره پزشکی عمومی و یک سال اینترنتی، پنج تا هفت سال دوره‌ی تخصص را در رشته جراحی مغز و اعصاب می‌گذراند که تقریباً طولانی‌ترین دوره‌ی تخصص‌هاست.

متخصص مغز و اعصاب

شاید به نظر بیاید که جراح مغز و اعصاب تنها مغز را جراحی می‌کند اما بیشتر درمان‌های جراح مغز و اعصاب مربوط به ستون فقرات و نخاع و کمر است؛ بیماری‌هایی مثل دیسک کمر، تومورهای مختلف در کمر و نخاع و البته مغز، درمان و جراحی ضربه‌های مغزی، اختلال‌های عروقی مربوط به مغز (اگر به جراحی احتیاج بود). البته به این معنی نیست که جراح مغز و اعصاب تمام بیماری‌ها را با جراحی درمان می‌کند، اتفاقاً همواره باید تلاش کند که غیرتهاجمی‌ترین روش درمان را انتخاب کند. معمولاً متخصص مغز و اعصاب اگر بیمارهایش نیاز به جراحی داشته باشند، آن‌ها را به جراح مغز و اعصاب می‌فرستد.

حیطه تخصصی متخصص مغز و اعصاب سردرد و سرگیجه‌ها، سکته مغزی، پارکینسون، صرع، انواع عفونت‌ها مثل مننژیت، پارکینسون، اختلالات حرکتی و اختلالات خواب است و راه‌های درمانی که پیش می‌گیرد یا تجویز می‌کند، گفتاردرمانی، حرکت‌درمانی و داروست. او تلاش می‌کند بیماری‌هایی از مغز را بشناسد که عملکرد ارادی مغز شماست و اختلالات جسمی‌ای را باعث شده است. برعکسِ روان‌پزشک که معمولاً عملکردهای غیرارادی مغز شما را می‌کاود و بیشتر رفتارهای شما را بررسی می‌کند، البته می‌تواند روش دارودرمانی را پیش بگیرند و دارو هم تجویز کنند، و اینکه بیمار را به متخصص مغز و اعصاب برای درمان برخی رفتارهای جسمی بفرستد. روان‌شناسان نمی‌توانند دارو تجویز کنند و روش‌های درمانی آن‌ها معمولاً از طریق صحبت کردن و به چالش کشیدن مهارت‌های درونی است. متخصصان مغز و اعصاب بیماران خود را در کلینیک‌های نورولوژی یا بیمارستان و مطب شخصی ملاقات می‌کنند.

با چه علائمی باید به دکتر مغز و اعصاب مراجعه کرد؟

علائمی که در ادامه می خوانید خواهید در بسیاری از اوقات ناشی از بیماری مغز و اعصاب یا اختلالی در سیستم عصبی نیستند، بلکه از آن‌ها به عنوان علائمی یاد می‌شود که در صورت دیدن آنها باید خود را به یک متخصص مغز و اعصاب نشان داد. چرا که ممکن است به بیماری‌های مغز و اعصاب دچار شده باشید. این علائم به این ترتیب‌اند:

  • اگر هرکدام از حواس پنج‌گانه‌تان را از دست داده‌اید یا در آن‌ها اختلالاتی احساس می‌کنید (مثلاً بو و مزه احساس نمی‌کنید، دیدتان تاری شده است، یا دچار دوبینی یا کم‌بینی شده‌اید، در شنوایی‌تان اختلال ایجاد شده است و مثلاً صدای سوتی را به طور مداوم می‌شنوید)
  • اگر هنگام راه رفتن یا ایستادن بی‌ثباتید و تعادلتان را مدام از دست می‌دهید
  • اگر بی‌هوا تشنج می‌کنید و بی‌هوش می‌شوید یا هوشیاری‌تان افت می‌کند
  • اگر ناگهانی و شدید دچار سردردهای و سرگیجه‌های متناوب و غیرمعمول می‌شوید (البته سردرد عارضه‌ای است که تقریباً برای تمام افراد در طول زندگی‌شان پیش می‌آید. منظور انواع شدید و ناگهانی آن است.)
  • اگر در ماهیچه‌ها یا اندام‌های حرکتی‌تان (دست و پا) احساس لرزش یا ضعف یا سفتی بیش از حد می‌کنید
  • اگر به انواع کمردرد دچارید
  • اگر احساس سردرگمی و گیجی دارید و برخی چیزها را فراموش می‌کنید (که ممکن است نشانه‌ی بیماری‌های مربوط به زوال عقل و آلزایمر باشد)

متخصص مغز و اعصاب چه بیماری هایی را می تواند درمان کند؟

علت بیماری‌های مغز و اعصاب ممکن است ژنتیکی باشد یا اختلالات خودایمنی یا مثلاً عفونت‌های مختلف. همچنین ممکن است عوارض برخی از داروها به صورت بیماری‌های مغز و اعصاب بروز کنند یا اینکه در اثر حادثه‌ای مثل ضربه و تصادف پیش بیایند. به هر ترتیب، اختلال‌های مغز و اعصاب به پنج دسته‌ی اصلی تقسیم می‌شوند:

اختلالات عروقی، که درواقع در اثر اختلالاتی در رگ‌های مغز پدید می‌آیند:

مطالب پیشنهادی:  غذاهاي موثر در پيشگيري از سكته مغزي

که به دو طریق ممکن است حادث شوند. اول، خون در رگ‌های مغز لخته شود یا اینکه در جایی دیگر لخته شود و به مغز برسد. یا اینکه یکی از رگ‌های مغزی پاره شوند و خون‌ریزی داخلی ایجاد شود. در هر دو صورت، در اثر اختلالی در رگ‌های مغز جریان خون‌رسانی و اکسیژن‌رسانی قطع می‌شود و همین روند سلول‌های مغز را از بین می‌برد و عملکرد مغز را مختل می‌کند و سکته اتفاق می‌افتد.

سکته مغزی و علائم آن

فرد بیمار، بسته به مکانی از مغز که دچار اختلال شده است، کارکرد مغزش مختل می‌شود. مثلاً ممکن است نتواند صحبت کند یا حرف اطرافیان را درک کند. یا اینکه ممکن است اختلالی در بینایی‌اش به وجود بیاید و به اصطلاح چشم‌هایش سیاهی رود. معمولاً هم با سردرد و سرگیجه شدید و ناگهانی‌ای همراه است.

نکته‌ای که در درمان سکته مغزی بسیار مهم است، زنگ زدن به اورژانس در کمترین زمان ممکن است. برای بیماری که سکته مغزی کرده است، لحظات مانند طلا هستند و هر دقیقه تأخیر منجر به مرگ تعداد بیشتری از سلول‌های مغز می‌شود.

بیماری‌های عفونی، که در اثر عفونت‌هایی پدید می‌آید که در قسمت‌های مختلف مغز ممکن است پدید بیاید:

آیا مننژیت، نمونه‌ای از بیماری‌های عفونی مغزی است؟

که در اثر التهاب و عفونت پرده‌ای (مننژ) ایجاد می‌شود که دور مغز را برای محافظت از آن گرفته است. عامل اصلی این بیماری ویروس یا باکتری‌ای است که بسیار هم خطرناک است و اگر عامل باکتریایی باشد برای درمان یا کنترل آن آنتی‌بیوتیک‌های قوی‌ای تجویز می‌کنند. معمولاً باکتری مننژیت مقداری سم در خون آزاد می‌کند و سلول‌های خونی در مواجهه با این سم لخته‌های خون تولید می‌کنند و به این ترتیب این‌قدر تعداد لخته‌های خون زیاد می‌شود که ماده لخته‌کننده خون کاهش پیدا می‌کند تا اینکه تمام شود. به این ترتیب باعث خون‌ریزی می‌شود و نشانه‌های خود را روی پوست صورت به صورت لکه می‌گذارد.

علائم مننژیت

مننژیت معمولاً با سردرد شدید و بدن‌درد شدید و استفراغ و تب بسیار بالا شروع می‌شود که مانند علائم آنفولانزا است و نشانه‌ای مخصوص به مننژیت نیستند. ممکن است کسی که به مننژیت مبتلا شده است، به صدا و نور هم حساس شده باشد و همچنین در صحبت کردنش اختلال ایجاد شده باشد. اما علامت مهم آن درد در قسمت پس گردن است که با حرکت سر به‌شدت درد می‌گیرد.

اختلالات ساختاری، یعنی مشکلاتی در ساختار سیستم عصبی وجود دارد یا به وجود می‌آید. مثلاً آسیب دیدن مغز و نخاع در اثر یک تصادف، یا تومور مغزی و نخاعی.

تومور مغزی، نمونه‌ای از اختلالات ساختاری

تومور مغزی درواقع توده‌ای غیرعادی از یک بافت در مغز است که به دلیل رشد و تکثیر کنترل‌ناپذیر سلول‌ها ایجاد می‌شود. تومورهای مغزی در دو نوع کلی خوش‌خیم و بدخیم ایجاد می‌شوند و تاکنون بیش از ۱۵۰ نوع تومور مغزی شناخته شده است. رشد و گسترش این تومورها یا از ابتدا در خود مغز است یا در سایر قسمت‌های بدن ایجاد می‌شود و به مغز می‌رسد. میزان خطر یک تومور مغزی به عوامل مختلفی مثل نوع تومور، محل و اندازه‌ی ‌آن، و نحوه‌ی گسترش آن بستگی دارد.

متخصصی که تومور مغزی را برمی‌دارد یا درمان می‌کند، معمولاً جراح مغز و اعصاب است و نه متخصص مغز و اعصاب. درواقع باید با استفاده از وسایل پیشرفته پزشکی جمجمه را باز کند و تومور را خارج کند.

علائم تومور مغزی

مهم‌ترین نشانه‌ی تومور مغزی سردردهای بسیار متفاوت و شدید هستند، به طوری که بیمار درک می‌کند که این سردرد با دیگر سردردها متفاوت است. به تدریج بیشتر و شدیدتر می‌شود و ممکن است باعث استفراغ، از دست دادن تعادل، تشنج هم بشود. همچنین از دست دادن حواس پنج‌گانه یا اختلال در آن‌ها هم از نشانه‌های تومور مغزی است.

 اختلالات عملکردی، اختلالاتی هستند که مشکلی در عملکرد مغز باعث ایجاد بیماری‌ای می‌شود.

صرع، نمونه‌ اختلالات عملکردی مغز

صرع بیماری‌ای است که در اثر اختلالات الکتریکی در مغز یا یک فعالیت غیرعادی الکتریکی در مغز اتفاق می‌افتد. به این ترتیب، معمولاً بیمار برای چند ثانیه خیره می‌ماند، یا اینکه دچار تنش و تشنج در دست‌ها و پاها می‌شود و ممکن است از هوش بروند. همچنین فعالیت‌هایی را مثل رانندگی ناممکن می‌کند.

علائم صرع:

مهم‌ترین علامت صرع، همان تشنج و پیچش مهارنشدنی دست‌ها و پاهاست. در ادامه، ممکن است فرد هوشیاری‌اش را از دست بدهد.

 

بیماری‌های دژنراتیو، بیماری‌هایی هستند که در نتیجه‌ی تباه شدن تدریجی سلول‌های عصبی در دستگاه عصبی مرکزی پدید می‌آید. این اختلال‌ها مشخصاً باعث زوال تدریجی رفتارهای فرد و کارکردهای مغز می‌شود. پارکینسون و انواع دمانس (زوال عقل) در همین دسته جای می‌گیرد.

مطالب پیشنهادی:  علائم، تشخیص و درمان بیماری ام اس

آلزایمر، نمونه‌ای از بیماری‌های دژنراتیو

از مهم‌ترین بیماری‌های دژنراتیو است که فرد بیمار، به‌آرامی حافظه و توانایی فکر کردنش را از دست می‌دهد و از انجام دادن کارهای بسیار ساده هم بازمی‌ماند. درواقع هرچه زمان می‌گذرد، قسمت‌های بیشتر از مغز آسیب می‌بیند. علت مبتلا شدن به آلزایمر هنوز چندان معلوم نیست، اما معمولاً با افزایش سن (به خاطر سابقه خانوادگی) یا مثلاً در اثر حادثه‌ای ممکن است دچار آلزایمر شود. آلزایمر که پیش‌روی می‌کند، یک ساختار پروتئینی در مغز جمع می‌شود که «پلاک» نامیده می‌شود. این پلاک‌ها رابطه‌ی بین سلول‌های را قطع می‌کنند و به این ترتیب سلول‌های عصبی به مرور زمان می‌میرند و مغز کارایی‌اش را از دست می‌دهد.

علائم آلزایمر:

گم کردن راه و آدرس، گیجی و سردرگمی مدام تقریباً مهم‌ترین علامتش است که با پیشرفت بیماری، علائم دیگری هم به این‌ها اضافه می‌شود. مثلاً فردی که دچار آلزایمر می‌شود، نمی‌توان تصمیم بگیرد یا برنامه‌ریزی کند، حتی ممکن است بعد از مدتی نتواند به‌خوبی صحبت کند یا معنای جملات را بفهمد، اضطراب بگیرد یا اختلالات خلقی پیدا کند. مثلاً بیش از حد پرخاش‌گر و پرتوقع شود.

آلزایمر درمان مشخصی ندارد و داروهایی که متخصص مغز و اعصاب برای درمان تجویز می‌کند، صرفاً برای کنترل علائم آن و پیش‌روی کندتر آن است.

آزمایشات مغز و اعصاب

متخصص مغز و اعصاب برای آنکه بتواند بیماری را تشخیص دهد، معمولاً فرد را به روش‌های مختلفی معاینه می‌کند؛ قدرت و ضعف ماهیچه‌ها را آزمایش می‌کند، رفلکس‌های عصبی را بررسی می‌کند، حفظ تعادل و راه رفتن او را مشاهده می‌کند و همچنین تعداد زیادی سؤال از بیمار می‌پرسد (زمان شروع علائم، سابقه خانوادگی و…) تا بتواند بیماری را به‌درستی تشخیص دهد. اما تمام اختلالات عصبی با تست‌های سرپایی معلوم نمی‌شوند. در برخی مواقع باید تست‌های دیگری را روی بیمار انجام داد که نیاز به وسیله‌های پیشرفته‌ای دارد. مثلاً:

ام‌آرآی (MRI): ام‌آرآی نوعی از تصویربرداری مغناطیسی است که دقت بسیار زیادی دارد و می‌تواند با جزئیات آناتومی مغز و نخاع را ثبت کند. معمولاً برای بررسی کردن توده‌ها، تومورها یا آثار مخرب سکته مغزی و ضربه‌های وارده به مغز استفاده می‌شود. همچنین برای انجام جراحی‌های مغز و اعصاب هم کاربرد دارد.

نوار مغزی (الکتروانسفالوگرام)یکی از آزمایش‌های رایج مغز و اعصاب است که حتماً در فیلم‌ها دیده‌اید. تعدادی الکترود را به پوست سرتان می‌چسبانند و سیگنال‌های الکتریکی توی مغز را ثبت می‌کنند و چاپ‌گری هم آن را روی کاغذ ثبت می‌کند.

سی‌تی‌اسکنسی‌تی‌اسکن تصویر بسیار دقیقی از بافت ماهیچه‌ها، چربی‌ها و استخوان‌ها توسط اشعه ایکس ثبت می‌کند. اشعه‌ی نازکی به بدن بیمار اشعه‌ی ایکس تابیده می‌شود و مقداری از آن از طرف دیگر بدن خارج می‌شود و این پرتوهای خارج‌شده را دتکتوری در آن‌سو ثبت و ضبط می‌کند و به این ترتیب جزئیات اندام‌های بدن ثبت می‌شود.

آزمون اتونوم، پونکسیون کمری، الکترومیوگرافی و جریان انحرافی با استنت، رادیولوژی مداخله‌ای، کلاف پیچی اندوواسکولار و آزمایش مشابه هم از همین قبیل آزمایش‌ها هستند. پس از انجام این آزمایش‌ها، متخصص مغز و اعصاب می‌تواند جزئی‌تر از مغز و نخاع و به طور کلی دستگاه عصبی شما آگاه شود و حالا به فکر درمان باشد.

بهترین متخصص مغز و اعصاب را چطور پیدا کنیم؟

مهم‌ترین ویژگی یک متخصص مغز و اعصاب خوب این است که به حرف‌های شما گوش دهد و از شما سؤال بپرسد. چون معمولاً مقدار زیادی از فرایند تشخیص بیماری در همین گفت‌وگو انجام می‌شود. اما چطور می‌توانیم به متخصص مغز و اعصاب خوب و موردنظرمان برسیم؟ در ادامه، سه روش را برای انتخاب متخصص مغز و اعصاب گفته‌ایم که کمی شما را در این مسیر راهنمایی می‌کند:

توصیه آشنایان: توصیه‌های دوستان و خانواده و آشنایان، معمولاً تأثیر زیادی روی تصور ما از یک متخصص می‌گذارد. چراکه معمولاً آن‌ها از تجربه‌های دست‌اولی حرف می‌زنند که خودشان شاهد و راوی آن هستند. بنابراین یکی از راه‌های مهم می‌تواند پرسیدن از اطرافیان باشد تا به شما یک متخصص مغز و اعصاب خوب معرفی کنند.

توصیه پزشک عمومی: اگر نزد پزشک عمومی رفته‌اید و او شما را به متخصص مغز و اعصاب فرستاده است، می‌توانید از خود او چند گزینه پیشنهادی را بپرسید.

جست‌وجو در وب‌سایت‌های دکتریاب: اگر در گوگل جست‌وجو کنید «متخصص مغز و اعصاب»، لینک‌های اولیه وب‌سایت‌هایی هستند که فهرستی از متخصصان مختلف را با ذکر نام و آدرس مطب و شماره تلفن نوشته‌اند. بعضاً بیمارانی که به آن‌ها مراجعه کرده‌اند، نظرات خود را درباره آن‌ها نوشته‌اند و بررسی آن‌ها می‌تواند به انتخاب شما کمک کند.

سوال خود را مطرح کنید :


پاسخی بگذارید