پرش عضلات نشانه چیست؟

فاسیکولاسیون یا سندرم  پرش عضلانی خوش‌خیم که تحت عنوان ماهیچه‌لرزه هم شناخته می‌شود، دارای علائمی از قبیل لرزش عضلانی، بی‌حسی یا مورمور شدن در یک یا چند عضله می‌باشد.

سندرم پرش عضلانی خوش‌خیم

این پرش عضلانی بسیار به‌ندرت اتفاق می‌افتد و امکان دارد در تشخیص آن دچار اشتباه شده و با اسکلروز جانبی آمیوتروفیک یا همان بیماری لوژیگر اشتباه گرفته شود. با توجه به عوارض مشابه، برای تشخیص و تعیین نهایی عارضه باید به پزشک متخصص مغز و اعصاب تفاوت روانپزشک و متخصص مغز و اعصاب!مراجعه کرد.

درمان پرش عضلانی بر کنترل نشانه‌ها و کاهش سطح استرس و فشار ناشی از آن برای بهبود کیفیت زندگی فردی، متمرکز است.

درباره پرش عضلانی

سندرم پرش عضلانی منجر به احساس پرش و تکان و یا بروز بی‌حسی‌هایی در عضلات فرد می‌شود. لرزش عضلانی امری طبیعی است و برای هرکس پیش می‌آید. از نمونه‌های شایع آن، لرزش پلک چشم و یا عضلات پا را می‌توان نام برد. در نمونه بی‌خطر، سرعت این لرزش به قدری زیاد است که فقط توسط خود فرد حس می‌شود اما حرکتی در روی عضلات به چشم نمی‌آید.

پرش عضلانی چه زمانی اتفاق می افتد؟

عضلات متشکل از بافت‌های عضلانی و فیبرهای عصبی هستند که باهم باعث تحرک این بخش از بدن می‌شوند. پرش عضلانی زمانی اتفاق می‌افتد که در میان کار این دو بخش عضلات اختلالی صورت بگیرد. در واقع این عارضه خارج از کنترل مغز است به‌نحوی که نتیجه این تحرکات غیرقابل پیش‌بینی خواهد بود. افراد مبتلا به سندرم پرش عضلانی خوش‌خیم این حرکات و مورمور شدن را به‌طور مداوم در یک یا بیش از یک عضله حس می‌کنند.

این مشکل درنهایت می‌تواند مزمن شود به‌طوریی که موقتاً ازبین رفته و بعد از مدتی بازگردد. این تحرکات ناخوشایند ممکن است به‌طور تصادفی در هر یک از عضلات پیش آمده و با مرور زمان وخیم‌تر شود.

چه عوامل باعث ایجاد پرش عضلانی می شود؟

سندرم  پرش عضلانی خوش‌خیم بیماری‌ای نادر است و در حال حاضر علت اصلی آن قابل تشخیص نیست. اما طبق یک نظریه می‌تواند به عفونت‌های ویروسی مرتبط باشد.

ارتباط پرش عضلانی و استرس!

بسیاری از کارشناسان معتقد هستند که احساس درد در ناحیه قلب، درد کتف، دست و پا به همراه لرزش و پرش عضلانی از نشانه‌های استرس است:

  • بدخوابی
  • کرخت شدن قسمت‌هایی از بدن و عضلات
  • زود عصبانی شدن
  • خودخوری، بیقراری
  • افسردگی
  • اضطراب و پرخاشگری
  • بدگمانی و نداشتن ثبات عاطفی خلقی و رفتاری

از دیگر نشانه‌های استرس هستند. استرس با سن، جنس، وضعیت تاهل، رضایت شغلی، وضعیت مسکن، تحصیلات، تعادل بین میزان درآمد و هزینۀ زندگی در ارتباط است و افسردگی، اضطراب، وسواس، پرخاشگری و دردهای جسمی به دلیل استرس تشدید می‌شوند.

استرس موجب اختلالات جسمی زیر می شود:  

  • ضربان قلب
  • اختلال در تنفس و گوارش
  • احساس دردهای استخوانی و جسمی

برهم خوردن تعادل روانی انسان

هر عملی که موجب برهم خوردن تعادل روانی انسان و تغییرات سریع احساسی، عاطفی، خلقی و رفتاری شود، استرس زا محسوب می‌شود. همچنین عدم توانایی در برقراری ارتباط با دیگران، احساس خودکم بینی، ترس از اظهار وجود، از دست دادن اعتماد به نفس و نومیدی استرس زا است.

پرش عضلات از دیدگاه متخصصان تغذیه

فرد مبتلا به کمبود منیزیم همیشه قدرت عضلانی ضعیفی دارد و قادر به مشت کردن دست خود به عنوان نشانه قدرت عضلانی نیست. علائم جسمی و روحی، روانی و نیز حس کوفتگی، خستگی، گرفتگی یا پرش عضلانی از جمله علائم جسمی کمبود این ویتامین در بدن است.

فردی که دچار کمبود منیزیم است گرفتگی یا پرش عضلانی را دربدن خود تجربه می‌کند همچنین این فرد همیشه قدرت عضلانی ضعیفی دارد و قادر به مشت کردن دست خود به عنوان نشانه قدرت عضلانی نیست.

نشانه‌های روانی کمبود منیزیم در بدن

فرد مبتلا به کمبود منیزیم از نظر روانی، همواره احساس رخوت و کسلی می‌کند همچنین همواره احساس کم خوابی را با خود همراه دارد این فرد پس از بیدار شدن از خواب راحتی را تجربه نکرده است.

تمام دانه‌ها که به خصوص آجیلهایی مانند پسته، فندق و بادام همچنین خرما منبع غنی منیزیم به شمار می‌رود. علاوه بر اینها مکمل‌های منیزیم به صورت قرص جوشان و کپسول در بازار وجود دارد این مکمل‌ها با تشخیص متخصص تغذیه و در صورت کمبود منیزیم در بدن فرد تجویز می‌شود.

 افراد مبتلا به کمبود منیزیم چه کنند؟

این افراد به طور طبیعی باید سبد غذایی خود را تغییر دهند و در صورتی که از آجیل،‌ دانه‌ها و بذرها کمتر استفاده می‌کنند باید این مواد غذایی را به سبد غذایی خود اضافه نمایند. افراد می‌توانند در آزمایش‌های خونی که هر ۲ سال یکبار انجام می‌دهند از پزشک معالج خود بخواهند تا اطلاعاتی در خصوص سطح منیزیم بدنشان به آنها بدهد.

تشخیص پرش عضلانی

برای تشخیص سندروم پرش عضلانی خوش‌خیم، دکتر مجموعه موارد متعددی را در شما مورد بررسی قرار می‌دهد. ممکن است برای واکنش‌پذیری و سرعت عمل تاندون‌ها آزمایش‌هایی تجویز شده و در مورد سوابق پزشکی، دارویی، شخصی و سطح استرس،‌ سؤالاتی از شما پرسیده شود. بررسی‌هایی نیز بر روی توانایی و مقاومت عضلات انجام خواهد شد.

در دیگر بررسی‌ها نیز ارتباط و یا نقش دیگر اختلالات مانند MS در این عارضه مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. سندرم پرش عضلانی خوش‌خیم با آسیب عصبی ارتباطی ندارد اما با شناسایی آن می‌توان وجود دیگر اختلالات را تشخیص داد.

درمان پرش عضلانی

در حال حاضر برای از بین بردن نشانه‌ها روش درمان دائمی و قطعی موجود نیست. با این‌حال تجویز درمان‌های دارویی برای رفع گرفتگی و لرزش می‌تواند راهگشا باشد. برخی آرام‌کنندگان عضلات و داروهای ضدالتهاب در تسکین درد و خستگی و درمان التهاب، می‌توانند مفید باشند.

مصرف مکمل‌ها در صورت شناسایی کمبود مواد معدنی، ممکن است توسط پزشک توصیه شود. با توجه به ارتباط بین این سندرم و اضطراب و استرس، افراد مبتلا بایستی تا حد ممکن میزان فشار روانی و ذهنی روزمره را کاهش دهند.

 

سوال خود را مطرح کنید :


۲ دیدگاه برای “پرش عضلات نشانه چیست؟”

  1. محمد قلی زاده گفت:

    سلام من ۲۲ سالگی دچار فاسیکولاسیون شدم. و از آن زمان تا الان گاهی اوقات شدت پیدا میکنه گاهی اوقات کم میشه اما الان ۲۸ سالمه ۶ سال ازین موضوع میگذره و دکتر های مختلفی رفتم همون سال های اولیه این موضوع نوار عصب گرفتم ام آر آی گرفتم اما دکتر ها همه گفتند مشکلی نیست. اما الان احساس درد میکنم همیشه تو مچ پام گردنم و خیلی تواناییم کم شده زود خسته میشم ازین موضوع خیلی ناراحتم به همسرمم نمیتونم بگم اون ادم خیلی شاد و اکتیوی هست ولی من کم میارم البته عضلاتم تحلیل نرفته و وزنم نسبت به ۶ سال پیش بیشترم هست ولی احساس میکنم این فاسیکولیشن داره بدنمو میخوره دیگه. راستی چشمهام هم حالت مگس پران پیدا کرده یکساله و پر از دونه های سیاه شده که تو نور بیشتر اونارو میبینم. اگر میشه راهنماییم کنید و کمک کنید تا بهترین درمان رو پیش بگیرم. چون این موضوع باعث شده خیلی دارم افسرده میشم و هیچکس هم منو نمیتونه درک کنه چون اصن معلوم نیست چیه.

پاسخی بگذارید