درخواست ویزیت تلفنی با دکتر بتول دادخواه

بیماری های مغز و اعصاب

Learn more about our departments

افسردگی

افسردگی در کلینیک مغز و اعصاب دکتر دادخواههر شخصی می تواند افسردگی را تجربه کند. با این حال بسیاری از مطالعات نشان می دهد که افسردگی بیشتر در افرادی شایع است که بیماری های طولانی مدت مانند نارسایی کلیه دارند. طبیعی است که هر شخصی گاهی خلق و خوی نامناسبی را احساس می کند. اما اگر شما برای یک مدت طولانی این احساس را داشته باشید، زندگی روزانه شما تحت تأثیر قرار می گیرد. شما ممکن است افسردگی را تجربه کنید و افسردگی نیز ممکن است باعث افزایش اضطراب یا مشکلات حافظه در افراد شود.

ما ممکن است گاهی اوقات در زندگی احساس ناراحتی کنیم و یا چیزهایی در زندگی اتفاق بیفتد که باعث دلزدگی، نگرانی و اضطراب شود. اما این حالت افسردگی نیست. افسردگی زمانی یک مشکل پزشکی است که هر روز زندگی را تحت تأثیر قرار دهد و معمولاً این احساس ها برای چند هفته طول می کشد.

افسردگی می تواند به صورت مشکلات جسمی ظاهر شود. وقتی افسرده می شوید احتمالاً باید حداقل پنج یا شش مورد از علایم زیر را داشته باشید.

  • احساس ناراضی بودن در اکثر اوقات (اما ممکن است کمی در شب احساس بهتری داشته باشید.)
  • از دست دادن علاقه به زندگی و ناتوانی در لذت بردن از زندگی.
  • ایجاد مشکل در تصمیم گیری.
  • عدم توانایی مقابله با مشکلات
  • احساس خستگی
  • احساس بی قراری و آشفتگی
  • از دست دادن اشتها و وزن و یا افزایش وزن در برخی از افراد.
  • طولانی تر می خوابند و پس از آن نسبت به حد معمول زودتر بیدار می شوند.
  • از دست دادن علاقه به رابطه جنسی
  • از دست دادن اعتماد به نفس
  • احساس بی فایده بودن عدم کفایت و ناامیدی
  • دوری از مردم
  • تحریک پذیری عصبی
  • احساس بدتر شدن در یک زمان خاص در هر روز، معمولاً در اول صبح
  • فکر کردن به خودکشی

افسردگی می تواند خفیف، متوسط یا شدید باشد.

گاهی اوقات به نظر می رسد دلایل آشکار برای ابتلا به افسردگی وجود دارد. در اینجا به برخی از دلایل افسردگی اشاره می شود.

  • سوگ
  • طلاق
  • حوادث تلخ
  • از دست دادن شغل
  • سابقه خانوادگی افسردگی
  • برخی از بیماری های جسمی
  • رژیم غذایی
  • داروهای ضد اضطراب و الکل
  • تشنج
  • عوارض ناشی از داروهای ضد صرع.

دلایل افسرده شدن برای افراد مختلف متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال، هر فردی که سوگ و یا رویداد تلخ زندگی را تجربه می کند افسرده نخواهد شد. افرادی که مبتلا به بیماری های مغز یا سیستم عصبی مانند صرع هستند ممکن است افسرده شوند.

از هر سه نفر مبتلا به صرع یک نفر، به نوعی افسردگی را در طول عمر خود تجربه می کند. ارتباط بین صرع و افسردگی پیچیده است. بسیاری از مطالعات نشان می دهد که افسردگی در افراد مبتلا به صرع شایع تر از افراد دیگر است.

زندگی با صرع می تواند از راه های مختلف بر روی افراد تأثیر بگذارد و افراد ممکن است به سختی تشخیص صرع را بپذیرند و آن را قبول کنند و ممکن است مدت زمانی را برای تطبیق تغییرات در زندگی لازم داشته باشند.

هنگامی که به صرع مبتلا هستید ممکن است موارد زیر افسردگی در شما را تشدید کند شامل:

  • ادامه تشنج
  • ترس از بروز تشنج
  • عوارض ناشی از داروهای صرع
  • مشکلات در محل کار
  • داشتن مشکلات اجتماعی یا مشکلات خانوادگی

برخی افراد افسردگی را قبل، حین و یا بعد از تشنج تجربه می کنند. افسردگی ممکن است ساعت ها قبل از تشنج بروز کند. همچنین برخی از افراد مبتلا به صرع ممکن است بدتر شدن ناگهانی خلق وخوی خود را به عنوان بخشی از اولین تشنج خود (علائم هشدار دهنده تشنج) تجربه کنند. این حالت در افراد مبتلا به صرع لوب تمپورال شایع تر است. هنگامی که تشنج اتفاق می افتد ممکن است افسردگی برای چند ساعت شروع نشود و می تواند بیشتر از هفت روز و پس از آن به تأخیر بیافتد.

افرادی که تشنج آنها با داروی ضد صرع کنترل نشده است بیشتر در معرض خطر افسردگی هستند.

شواهد نشان می دهد که افسردگی نیز می تواند صرع را بدتر کند و یا الگوی خواب فرد را مختل کند یا ممکن است باعث شود شما دوز داروهای صرع خود را فراموش کنید و هر دوی این حالت می تواند تشنج را برای برخی از افراد تحریک کند.

برخی از داروهای ضدصرع ممکن است بر روی خلق وخوی برخی از مبتلایان به صرع تأثیر بگذارد و باعث بروز افسردگی به عنوان یک عارضة جانبی شود. افرادی که سابقة خانوادگی افسردگی دارند بیشتر در معرض خطر افسردگی هستند.

موارد افسردگی ممکن است وابسته به مقدار مصرف برخی از داروهای صرع باشد اما نه همة داروها. به این معنی که هر چه میزان مصرف آن داروی خاص بیشتر باشد احتمال بروز افسردگی افزایش می یابد.

افرادی که بیش از یک نوع داروی ضدصرع مصرف می کنند ممکن است افزایش خطر ابتلا به افسردگی را تجربه کنند. اگر شما احساس می کنید که داروهای ضدصرع خلق و خوی یا احساس های شما را تحت تأثیر قرار می دهد، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.

اگر شما به طور ناگهانی مصرف داروهای ضد صرع را قطع کنید دچار تشنج های مکرّر و شدید می شوید.

افراد مبتلا به افسردگی خفیف نیازی به درمان دارویی ندارد. اما برخی از افراد مبتلا به
صرع برای افسردگی به درمان نیاز دارند. درمان ارائه شده برای افسردگی بستگی دارد که افسردگی چه میزان به طور جدی فرد را تحت تأثیر قرار می دهد. بعضی از افراد ترکیبی از درمان ها از جمله به درمان های روانشناختی و یا داروهای ضدافسردگی نیاز دارند.

درمان روان شناختی یک اصطلاح کلی است. این اصطلاح زمانی استفاده می شود که احساس های فرد بیمار در هنگام ملاقات با فرد آموزش دیده توصیف شود. این روش به شما کمک می کند تا افکار و احساس های خود را درنظر بگیرید که چگونه تندرستی شما را تحت تأثیر قرار می دهد.

این دستورالعمل برای افسردگی خفیف است. به این معنی که نظارت شما در حالی است که انتظار دارید افسردگی شما بدون درمان از بین برود که اغلب افسردگی خفیف از بین می رود.

ورزش منظم می تواند در افزایش خلق و خوی و سطح انرژی شما بسیار مؤثر باشد. ورزش کاری است که شما می توانید برای درمان خودتان انجام دهید.

بعضی از مردم استفاده از درمان های مکمل را امتحان می کنند و کیفیت زندگی خود را بهبود می دهند. درمان می تواند شامل طب سوزنی، ماساژ، داروهای گیاهی، هومیوپاتی، و آروماتراپی باشد. برخی از افراد مبتلا به افسردگی متوجه شدند که این درمان ها مفید است.

این مسئله واقعاً مهم است که با پزشک خود قبل از مصرف هر گونه درمان های مکمل یا جایگزین مشورت کنید به این دلیل که برخی از این درمان ها می تواند باعث تحریک تشنج در برخی از افراد مبتلا به صرع شود و این درمان ممکن است با داروهای صرع تداخل داشته باشد.

بدن و ذهن ما با هم در ارتباط هستند. شروع تشخیص و زندگی با صرع ممکن است بر چگونگی احساس های عاطفی ما تأثیر بگذارد. چگونه احساس های عاطفی ما می تواند به خوبی بر کنار آمدن با صرع در زندگی روزمره تأثیر داشته باشد.

در اینجا انجام برخی از کارها ممکن است کمک کننده باشد.

همه ما گاهی اوقات به کمک نیاز داریم. اگر شما احساسات منفی داشته باشید بر روی زندگی روزمره تأثیر می گذارد. شما ممکن است به برخی از حمایت ها نیاز داشته باشید که می تواند از یکی از اعضای خانواده، یک دوست، پزشک خانواده، مشاور، روانشناس یا پرستار باشد.

بیماری خود را حدالامکان به طور مؤثر مدیریت کنیم. تحقیقات نشان می دهد که افراد مبتلا به بیماری های طولانی مدت که سلامت خود را بهتر کنترل می کنند، کیفیت زندگی بهتری دارند. سعی کنید بر روی چیزهایی تمرکز کنید که می توانید آنها را کنترل کنید. مانند:

  • داروهای صرع خود را به موقع مصرف کنید.
  • خواب خوب داشته باشید.
  • به طور منظم ورزش کنید.
  • در خوردن و نوشیدن ملاحظه کنید.
  • به طور منظم استراحت کنید و یا کارهایی انجام دهید که لذت می برید
  • مطالعه کتابهای مرتبط با شاد زیستن و ارتقا سبک زندگی و جهان بینی که توسط نویسندگان به نام غربی تالیف شده و به فارسی هم ترجمه گردیده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *