درباره «میاستنی گراویس» چه می دانید؟

میاستنی گراویس به ضعف و خستگی ناگهانی هر کدام از عضلات به شکل غیرارادی می‌گویند. این بیماری به علت در هم شکستن ارتباطات طبیعی بین عصب و عضلات ایجاد می‌شود.
میاستنی عارضه‌ای تهدید کننده حیات است که در مواقعی که عضلات کنترل کننده سیستم تنفس بسیار ضعیف می‌شوند و از انجام وظایف خود باز می‌مانند، درمان اورژانسی برای ارائه روش‌های مکانیکی برای تنفس مورد نیاز است. داروها و درمان‌های تصفیه کننده خون نیز می‌توانند به افراد مبتلا به این بیماری در تنفس کمک کنند.

اگر در کارهای زیر دچار مشکل شدید باید با به پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید:

  • تنفس
  • بینایی
  • بلع غذا
  • جویدن غذا
  • راه رفتن
  • استفاده از دستان یا پاها
  • بالا نگه داشتن سر

میاستنی گراویس چه علائمی دارد؟

ضعف عضلانی ناشی از میاستنی گراویس در صورت استفاده از عضله آسیب دیده بدتر می‌شود. از آنجا که علائم معمولاً با استراحت بهبود پیدا می‌کنند، ضعف عضله می‌تواند به شکل گهگاه رخ دهد. اگرچه این علائم به‌مرور زمان بیشتر می‌شوند و در مدت چند سال بعد از شروع بیماری به بدترین حالت خود می‌رسند. این ضعف معمولاً در ابتدای روز کمتر است و باگذشت زمان در بعد از ظهرها شدت می‌یابد.

نکته: میاستنی گراویس می‌تواند بر هر یک از ماهیچه‌هایی که فرد به شکل ارادی کنترل می‌کند تأثیر بگذارند، برخی از گروه‌های عضلانی بیشتر از سایرین تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

مشکلات چشمی‌ در مبتلایان به میاستنی گراویس

در بیش از نیمی از افراد مبتلا به میاستنی گراویس، علائم و نشانه‌های اولیه شامل مشکلات چشمی‌ مانند موارد زیر است:

  • افتادگی یک یا هر دو پلک
  • دوبینی که می‌تواند افقی یا عمودی باشد و در صورت بستن یکی از چشم‌ها بهبود می‌یابد
مطالب پیشنهادی:  تشخیص و درمان فتق یا پارگی دیسک کمر

عضلات صورت و گلو

در حدود ۱۵ درصد افراد مبتلابه میاستنی گراویس علائم اولیه در عضلات صورت و گلو ظاهر می‌شوند و عبارت‌اند از:

  • نقص گفتاری. گفتار فرد ممکن است نرم یا تو دماغی باشد که بسته به عضلات تحت تأثیر قرار گرفته دارد.
  • مشکلات در بلع. ممکن است فرد به‌راحتی دچار انسداد شود و خوردن غذا، نوشیدن و یا مصرف قرص را دچار مشکل کند. در برخی موارد، مایعاتی که سعی بر بلعیدن می‌کند ممکن است از بینی خارج شود.
  • تأثیر بر جویدن. عضلاتی که برای جویدن مورد استفاده قرار می‌گیرند ممکن است در حین وعده غذایی از کار بیفتند، به‌خصوص اگر غذایی که به‌سختی قابل جویدن باشد مانند استیک.
  • تغییر در حالات صورت. برای مثال لبخند فرد ممکن است شبیه غرولند به نظر برسد.

عضلات گردن و اندام‌ها

میاستنی گراویس همچنین ممکن است به ضعف در عضلات گردن، دست و یا پاها منجر شود. ضعف در پاها می‌توانند در راه رفتن فرد تأثیر بگذارد. ضعف عضلات گردن ممکن است بالا نگه داشتن سر را با مشکل مواجه کند.

علت میاستنی گراویس

  • آنتی‌بادی‌ها
  • غده تیموس

آنتی‌بادی‌ها: عملکرد پروتئینی به نام تیروزین کیناز که یک گیرنده مخصوص عضلات است را متوقف می‌کنند. این پروتئین در شکل دهی اتصال عصبی-عضلانی نقش دارد. آنتی‌بادی‌هایی که این پروتئین را مختل می‌کنند می‌توانند به میاستنی گراویس منجر شوند.

غده تیموس: بخشی از سیستم ایمنی است که در قسمت فوقانی قفسه سینه در زیر استخوان جناغ قرار گرفته است. پژوهشگران باور دارند غده تیموس تولید آنتی‌بادی‌های مختل کننده استیل کولین را تحریک یا حفظ می‌کند.

مطالب پیشنهادی:  درمان میگرن

 

عواملی که می‌تواند میاستنی گراویس را وخیم‌تر کند

  • خستگی
  • بیماری
  • استرس
  • برخی از داروها – مانند مسدود کننده‌های بتا، کینیدین گلوکونات، سولفات کینیدین، کینین، فنیتوئین، برخی بی‌هوش کننده‌ها و آنتی‌بیوتیک‌ها
  • بارداری
  • سیکل قاعدگی

تومورهای غده تیموس

برخی افراد مبتلا به میاستنی گراویس دارای تومور در غده تیموس هستند؛ غده‌ای که در زیر جناغ قرار دارد و در سیستم ایمنی بدن نقش دارد. این تومورها تیموم نامیده می‌شوند.

افراد دچار میاستنی گراویس زمینه ابتلا به بیماری‌های زیر دارند:

  • کم کاری یا پر کاری تیروئید
  • غده تیروئید که در گردن قرار دارد
  • هورمون‌هایی برای تنظیم متابولیسم ترشح می‌کنند.
  • بیماری‌های خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی) یا لوپوس

نکته: اگر تیروئید شما کم کارکرد باشد فرد می‌تواند مشکلاتی در مواجهه با سرما، افزایش وزن و دیگر مسائل داشته باشد. تیروئید پرکار می‌تواند مشکلاتی در مواجهه با گرما، کاهش وزن و … داشته باشد.

درمان میاستنی گراویس

متاسفانه درمانی برای میاستنی گراویس وجود ندارد ولی می‌توان با کمک اقدامات درمانی علائم و نشانه‌های آن مانند ضعف در عضلات دست و پا، دو بینی، افتادگی پلک‌ها و مشکلات گفتاری، جویدن، بلع غذا و تنفس را کاهش داد. این بیماری می‌تواند در همه سنین رخ دهد اما در زنان زیر ۴۰ و مردان بیش از ۶۰ سال شایع‌تر است.

سوال خود را مطرح کنید :


پاسخی بگذارید